mavirislik

biz yaşamak istiyoruz,bize kaldırılan ellerden korkmak istemiyoruz,bir hata yaptığımız zaman bize kaldırılan ellerden korkmak istemiyoruz,biz özgürce sokakta gezebilmek,sevilmek ve sevmek,istediğimiz hayatı yaşamak istiyoruz,rahat nefes almak istiyoruz, çok mu istiyoruz biz?

Atatürkümüz şöyle buyuruyor;

annem "sana değil dışarıya güvenmiyoruz" derdi,

doğduğu anda hayatın bu kadar zor olacagını bilmiyordu.büyüyünce ilk canını acıtan şey babasının terk etmesiydi,o anı hiç unutmaz,5 yaşındaydı.babasını çok severdi ama o bırakıp gitti,o kızın içindeki sevgisizlik yüzünden dışarıdaki erkeklerden o sevgiyi aramaya başlayınca hiç ummadığı bir yerde çok yara aldı.babasının çıkıp gelmesini "ben geldim güzel kızım" demesi için nelerini vermezdi.düştüğünde kanayan yerlerini babasının iyileştirmesi için yıllarca bekledi ama gelmedi.tutunduğu tek şey annesiydi annesiyle beraber çok zor şeyler yaşadı ama birbirlerini ne olursa olsun bırakmadılar.çok darbe aldı hayattan,ama bu kız hayattan vazgeçmedi tüm zorluklarla savaştı,pes etmek istemedi.15 yaşından 18 yaşına kadar bir yere götürülüp tutsak kaldı.şimdi başlayan birinci savaş doğduğu gün 05.09.2006. ikinci savaş beş yaşında başladı,üçüncü savaş ise 15 yaşından 18 yaşına kadar sürdü.herşeye rağmen bu kız hala ayakta dimdik bugün o kızın doğum günü 18 yaşına bastı özgürlüğe ilk adım attı.sandığınız o kız değil o kız benim.size anlatmaya çalıştığım şey şu ki;

"üzerimizde tuzla ve bulanık deniz suyu.bir kere daldım o dibe,ellerin benimle ve tenin üzerimde.ben duygusal bir kadındım,kaybolmaktan hep korkardım.gözlerindeki okyanustan yıllarca kaçtım.sen yalnız adam,benimle bogulmayı kabullendin.buldum çaresini yalnızlığın.karanlık gözlerinde..."