люблю

I recently found a fuller version in bigger size:

Inaczej zagadnienie to prezentuje się na Górnym Śląsku, zwłaszcza w tej części tego regionu, gdzie dominował język polski. Najczęściej zmarłego o szkodliwym działaniu określano tutaj mianem strzygi lub strzygonia. Jego charakterystyka, jak przekonamy się dalej, nie odbiegała znacznie od tej, którą spotykamy przy opisach znanych z krain niemieckojęzycznych. Strzyga była zmarłym o demonicznych właściwościach. Do wyróżniających ją cech zaliczało się posiadanie dwóch dusz, z których tylko jedna umierała. Z tego powodu wstawała ona z grobu i szukała pożywienia. Najczęściej była to ludzka krew (Simonides 1984,s. 71). Przyjmuje się ogólnie, że tzw. strzygą na obszarach, gdzie dominowała ludność słowiańska, mogła zostać osoba, która już za życia wyróżniała się na tle grupy w jakiś negatywny sposób. Różnice te mogły przejawiać się w wyglądzie, charakterze, na końcu zaś w niskim statusie materialnym. Wydaję się, że jest to podstawowa cecha, jaka odróżnia strzygę od Nachzehrera lub Wiedergängera. Kolejną cechą różnicującą - jest sposób odbierania energii żywym. Na terenach słowiańskich rzeczywiście symbolem tej energii była krew. Jednak jeśli chodzi o obszary niemieckojęzyczne, to tylko nieliczne przekazy potwierdzają podobne przekonania. W tym przypadku energia nie była zmaterializowana. Różnica leżała także w samym rozpoznawaniu aktywności zmarłego po śmierci. Nie zawsze musiał on ukazywać się żywym, aby uznano go za szkodliwego. Jednym ze znaków obwieszczających niepożądaną aktywność, były wydobywające się z grobu dziwne odgłosy. Przyrównywano je do mlaskania lub ssania. Według ludowych wierzeń w ten sposób odbierana była energia żywym.

i learned that Eastern Orthodox priests in Russia bombed a city with holy water due to the city’s rampant sin (x)

у животных тоже должны быть свои портреты..:з

Профешинал заделала дырку