5 Things You’ve Probably Learned from 2019
[1] Na hindi mo kailangang sundan ang timeline ng ibang tao. May kanya-kanya tayong priorities sa buhay, may kanya-kanyang kuwento, hugot at eksena sa buhay, kaya hindi mo dapat ikumpara ang estado mo ngayon sa mga blocmate mo nung college o sa mga classmate mo nung high school. Posibleng yung iba, nauna nang mag-asawa at bumuo ng sarili nilang pamilya, may iba naman na nagpapakasayang lumibot sa mundo, yung iba naman nakapagpundar na ng kung anong ari-arian. Tapos haharap ka sa salamin, tititigan ang sarili – “eh ako, nasan na? andito pa rin?”
Pero hinay ka lang, hindi mo kailangang kabahan, matakot, maghabol, kasi sariling istorya mo naman yan. Posibleng hindi mo pa araw ngayon, baka sa susunod na week, o buwan, o taon. Baka may ibang mas importanteng bagay na dapat mong unahin. Hindi mo naman kailangan makipag-unahan sa iba. Hindi mo kailangang sundin ko ano ang sinasabi ng ibang tao na dapat mo nang narating sa puntong ito ng buhay mo. Ikaw, ikaw yun. Ikaw ang magdedesisyon kung kailan ka kikilos, kailang mo gugustuhin umusad. Hinga ka lang, huwag kang mapressure sa ibang tao. Huwag na huwag.
[2] Na okay lang palang mag-let go. May mga tao na darating sa buhay natin na akala natin, panghabang-buhay nang mananatili. Mga taong sa gitna ng lungkot, sila yung muling nagpasigla sa atin, masarap kasama, kakuwentuhan. Kaya sobra kang nangarap kasama sila, parang totoo na hanggang dulo. Totoo naman talaga, totoo yung nagdaan, hindi nga lang panghabang-buhay. Darating sa araw na biglang iba na ang timpla ng lahat. Unti-unti, magkakasakitan, may hindi na pagkakaunawaan. Posibleng sumubok kayo padalawa o patatlong beses pero kung hindi na kayang kumapit pa, bitaw na.
Okay lang maglet go, hindi naman lahat ng dumarating ay para manatili. Yung iba ay sadyang pansamantala lamang, para may matutunan tayong aral, na baon natin sa susunod nating kuwento.
[3] Na hindi masamang mangarap. Kaya kung mangangarap ka lang din naman, taaasan mo na, yung gusto mo talaga, yung manggigigil ka talaga na abutin. Totoo naman, mas masarap na makuha ang isang bagay kung alam mong pinaghirapan mo talaga, binuhos mo yung oras mo, yung pagod mo, yung dedikasyon mo, makuha lang ito. Hindi puwedeng lagi kang natatakot, hindi puwede “puwede na to” kung hindi nito kayang tapatan yung gusto mo. Hirap man sa simula, sa kalagitnaan, pero kapag nandun ka na sa finish line, masarap naman sa pakiramdam.
[4] Na okay lang hindi imaging okay. Minsan, sa kalaliman ng gabi, tutugtog yung luma mong playlist. Marami ka na namang maaalalang bagay o eksena sa buhay mo. Tapos, sa hindi maintindihang rason, biglang kikirot yung pakiramdam mo, yung puso mo. Gugustuhin mo na lang humiga, lumuha nang bigla. Mga bagay na bigla na lang magpapasakit ng puso natin. Hindi rin natin maintindihan kung bakit, basta sigurado kang nalulungkot ka. Minsan, kahit parang nakukuha mo naman na ang lahat ng gusto o kailangan mo, parang kulang pa rin. Gusto mo makahanap nung taong kaya mong halikan at yakapin nang sobrang higpit. Okay lang dumaan sa ganitong mga gabi na puno ng kalaliman, isang patunay na nilalang ka, humihinga, may pakiramdam, hindi puro saya, marunong masaktan, marunong makiwari ng kalungkutan.
[5] Na magmahal ka pa rin kahit ilang beses ka nang nasaktan. Kasi hindi naman pare-pareho lahat ng tao, na ibang kuwento pa rin yan mula sa nagdaan at yung darating. Masakit, makirot, mahapdi, pero mayron kang panibagong baon papunta sa susunod na kuwento. Ibuhos mo pa rin yung kaparehong pagmamahal na ibinibigay mo, dun mo malalaman kung sino ba talaga yung deserving sa ibinibigay mo. Tsaka minsan ka lang mabuhay, ibuhos mo, ipakita mo. Masaktan ka man sa huli, wala kang pagsisisihang pagkakataon dahil ipinakita mo yung tunay mong nararamdaman.
pixelskylines
tangentwithtanner
jimmyeatworldofficial
germansingergirl
areudirty
