Και από σπόντα που λέτε στο σημερινό σαββατιάτικο πρωινό μου κόλλησε το μέρος του Πρελούδιου που λέει “ Μια ακόμα σονάτα για εκείνο το κορίτσι με το επίθετο Vamva” σε συνδυασμό λοιπόν με τις ματιές που έριχνα στο Αγόρι Που Αιμοραγούσε Χρώματα, Το κυνήγι μαγισσών, το Χάρτινο Βασίλειο, Δωμάτιο 101 και γενικότερα την όποια αναφορά σε Ρόζα-Άννα-Μόνα και το πως η μία αποκτά το πρόσωπο της άλλης ανά καιρούς και ανά project, γενικότερα το τι μπορεί να παίζει γύρω από αυτό ρεπαιδίμ, είχα σκεφτεί διάφορα από μια φιγούρα δημιουργού μέχρι το να μιλάμε για απλές αναφορές, που στην τελική δεν είχαν κάποια ιδιαίτερη βάση να τα υποστηρίζει πέρα από την φαντασία και το confirmation bias μου, μια εξήγηση “μιας οικογένειας” με το επίθετο Βάμβα μου στέκεται πολύ καλύτερα. Ακόμα και βάση αυτών των οποίων έχουν αναλύσει και δημοσιεύσει ήδη άλλα παιδιά, τύπου ότι vamva = μαύρο αρα θλιψη φοβος κτλ και Ροζα = ροζ αρα αθωότητα , τρυφερότητα , παιδικότητα (@georgebet99-deactivated20200713), μια εκδοχή που θα λέγε πως κάτω από την ομπρέλα της οικογένειας Βάμβα κρύβονται διαφορετικές εκδοχές αυτού του “μαύρου” με την Ρόζα να είναι ίσως η αναφορά στην πρώιμη μορφή-”νεότερη ηλικία” των υπόλοιπων χαρακτήρων-μορφών μου κάθεται πολύ ωραία. Για αυτό αντίστοιχα βλέπουμε την ηθοποιό που παίζει την Ρόζα στο Δωμάτιο 101 ντυμένη στα μαύρα στο κλιπ απο το ομώνυμο κομμάτι του Χάρτινου Βασιλείου σαν αντίστοιχη προσωποποίηση όλης αυτής της έννοιας του “rosa vamva” καθώς στο ίδιο πλάνο που φαίνεται η ίδια να τρώει όπως αντίστοιχα έγλυφε το αίμα στο Δωμάτιο 101, φαίνεται από πίσω ένας ακόμα υπήκοος να τρίβει τα χέρια του σαν reference πιθανός στους στίχους “Τα χέρια του τρίβει, τραπέζια γεμάτα,η μπάντα τον θλίβει, μα η μάσκα το κρύβει,ο πρίγκιπας θέλει να ανοίξει τα μάτια του κόσμου,μα δεν τον ταράζει διόλου.” δείχνοντας έτσι ότι όπως αντίστοιχα όλοι έχουν μέσα τους τον εγωισμό, έτσι και ο αγνός πόνος, που στο Πρελούδιο ο Σολ του γράφει ακόμα ένα γράμμα σαν αναφορά στο Θυρίδα Ανασφάλειας που εκεί αντι για Ρόζα βαφτίζεται Άννα, άρα αντίστοιχα είναι ένδειξη πως η Άννα, υπάρχει μέσα στον καθένα με τις αντιθέσεις που θέτει αργότερα μεταξύ τους το υπόλοιπο Χάρτινο Βασίλειο (όπως είχα γράψει και στην δική του ανάλυση). Επίσης, αντίστοιχα το τι τρώει στημένη όπως έγλυψε το αίμα στο Δωμάτιο 101 θα μπορούσε να είναι εικόνα του stress eating που περιγράφει ο Σολ σε διάφορες συνεντεύξεις. Ξέφυγα πολύ όμως ήθελα να περιγράψω ακριβώς τι ειρμοί σκέψης μπορούν να βγουν από τους διάφορους συνδυασμούς ιστοριών, από το “ήμουν μόνος όταν γνώρισα την μόνα” (και τους υπόλοιπους στίχους στο συγκεκριμένο κομμάτι που δείχνουν την Άννα και την Μόνα πιο παλια να ψιλό μοιάζουν αλλά να πονάνε διαφορετικά τον πρωταγωνιστή έντονα και όσο περνάει ο καιρός να διαφοροποιούνται κάπως και να βρίσκουν διαφορετικά τέλη, οι μάγισσες κάηκαν μαζί αλλά βλέπουμε στο Χάρτινο Βασίλειο την Άννα μόνο να φέρει σημάδια ενώ η Μόνα πέθανε στον πύργο της, ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΔΕΡΦΕΣ) μέχρι το “Εκείνη να περιμένει στο μαύρο” ( και την όλη διαδραμάτιση της ιστορίας του Αγοριού Που Αιμορραγούσε Χρώματα στο μαύρο και κενό χωρίς εκείνη την κοπέλα διάστημα ) έως ένα σωρό ακόμα.
Γενικά όλο αυτό μου τρώει τον εγκέφαλο από μέσα προς τα έξω κάθε φορά που πάω να κάνω και διαφορετική σύνδεση από το πόσο πολλά patterns υπάρχουν διάσπαρτα, εδώ παραπάνω κατέληξα να χάνομαι και άφησα ακόμα 1-2 συνδέσεις στην άκρη δίνοντας όμως τα στοιχεία, οπότε κατέληξα να γράφω αυτό το πρώτα κάλεσμα και μετά ανάλυση για να δω κατά πόσο μπορούμε μαζί να βρούμε τι παίζει, τι όχι και τι δεν θα μάθουμε ποτέ αλλά και πάλι γαμεί.
