“Wydaje mi się, że wszystko mnie wyczerpuje, bez względu na to, ile wypiję kawy, ile śpię. Czuję, że coś we mnie się poddało. Moja dusza jest zmęczona.”

Ludzie, którzy tak bardzo chcą kochać, czasem są tak poblokowani, że nie są w stanie wykrzesać z siebie tych emocji.

“Czy kiedykolwiek tęskniłeś za dawną wersją samego siebie? Osobą, którą byłeś, zanim miałeś swój pierwszy zawód miłosny lub zanim zostałeś zdradzony, wykorzystany przez osobę, której ufałeś?”

“– Jak się całuje bezlitośnie? – Tak, że nie ma świata. Są tylko usta, języki i wszystko może się walić na łeb, a Ty i tak nie czujesz ziemi ani deszczu, ani drzew. Jest tylko bezlitosne przyciąganie, przyciskanie ust do ust. Tak się całuje bezlitośnie, przy ścianie, z dłońmi pod koszulą – do utraty zmysłów. Do utraty słów. Teraz rozumiesz?”

Mnie też ciągle kusi, żeby cię pytać o to, co się dzieje w twoim sercu. A jednak nie pytam. [...] Nie śmiałbym kontrolować tego co jest tam ukryte. Im bardziej się kogoś kocha, tym więcej trzeba mu zostawić wolności. Gdybym chciał się komuś zwierzyć, byłabyś może pierwsza, bo jesteś mi najbliższa na świecie. Ale wolę zachować taki kąt w duszy, do którego nikt nie wejdzie. Zwłaszcza bez pukania.

„Najgorzej jest stracić ulubionego człowieka. Nagle sami nie wiemy po co nam telefony, dni zaczynają zlewać się w jedno, a jedzenie traci smak.”