adın üç kere geçti saçma sapan bir filmde. yalnız olsam çok ağlardım ama annem bakıyordu. otoban dolusu gürültüyü sıkıştırıp beynime, anne dedim, hadi çay koy da içelim.

sen bile beni yalnız ben olduğum için sevemezsin artık. adımı benden ayıramazsın. çevremdeki bütün insanlar aslında büyük yalnızlığımın şahitleri bence. ya da oynadığım yalnızlık dramının seyircileri. gözlerinden anlıyorum, biraz sonra hepsi sıkılmaya başlayacak, birer birer terk edecekler salonu. perde indiği zaman birkaç meraklıdan başka kimse kalmayacak. sen yalnızlığın bu türlüsünü bilmezsin işte. ve asıl bilmediğin en büyük yalnızlık da senin verdiğin yalnızlıktan başka bir şey değil. senin yokluğundan gelen o yalnızlık olmasa, öbür yalnızlıklar bana bu kadar koymazdı.