Pojawiła się znikąd i tak po prostu dała mi całą miłość, której brakowało mi przez lata.

Kiedy mocno pierdolnąłem o ziemię, zauważyłem, że jednak można się podnieść. Wystarczy tylko zacząć wykreślać wszystko to, co zabija. Sytuacje, przeżycia, chwile, miejsca i ludzi. Ludzi, którzy potrafią zrobić taki rozpierdol w głowie, że człowiek ląduje albo u psychologa, albo szuka mostu. Można jeszcze inaczej przerwać cierpienie, ale trzeba żyć. Jutro może okazać się lepsze.

Śmierć jest niezwykle zwyczajna. Przydarza się każdemu, chociaż ludzie zdają się o tym zapominać.Dlatego nie wolno nam tracić czasu.

Jest w nim coś. Może ten uśmiech, może oczy, a może fakt, że słucha kiedy mówię. Cokolwiek to jest, cholernie przyciąga.

Owszem, to nie jest facet, który będzie pracował w biurowym boksie i przekładał papiery za stałą pensję. To facet, który cię wywróci na lewą stronę i sprawi, że zapomnisz o tych wszystkich głupich granicach, które sobie wytyczyłaś ze strachu.

Forgive yourself. Not just once. Again, and again, and again. As many times as it takes to find peace.

kto to słyszał tyle palić  i kawę pić o północy  a może by tak skoczyć?  świat jest piękny  z perspektywy ostatniego piętra

Bo czasem trzeba się uśmiechnąć. Tak mimo wszystko, spróbować na nowo żyć. Przestać żyć w klatce zbudowanej z mieszanki wspomnień i niespełnionych marzeń. Dać z siebie wszystko. Dla siebie i tych, którzy naszego uśmiechu są warci.