Lost_my_mind

Κοιτώντας σε από μεριά

Δεν με είδες πουθενά

Το χέρι μου σου άπλωσα

Αλλ'εφυγες μακρυά

Η θλίψη θυμός έγινε

Στην λάσπη πάνω,

Με μια φωτιά με στην καρδιά

Να δω ζωή στην κορυφή

Ξεκίνησα να πνίγομαι

Τότε ήρθε η υπομονή

Να σώσει ότι μπορεί

Μου ψιθύρισε μελωδικά

Η ειρήνη θέλει θυσίες

και η χαρά πολύ δουλειά

Την πίστεψα κι γω

Άρχισα να αγκομαχώ

Να κολυμπαω μες την λάσπη

Να βγάλω μια άκρη

Ο χρόνος που περνάει δεν ξαναγύρναει

Αστροπελέκι στην πράσινη αμμουδιά

Λευκό κύμα παρασέρνει, καΐκι σε ακρογιαλιά

Όντα αστροπλασμενα πέτρα ρίχνουν στη φωτιά

Σε ροζ βροχή κατέφτασε η Δύση

Ανατολή γεννήθηκα σε φρούτου χρώμα ανταποκριθηκα

Έλαμψε ο ουρανός σε ήχους γήινους, νοσταλγικούς

Το χώμα ποτισε τα χέρια μου,

Άρπαξε Βόριας μαύρου χρόνου λόγια,

Το πακέτο με τις μνήμες δεν αντέχει άλλες πικρές

Ο θυμός και οι αδικίες καταλύτες για φασαρίες

Όλα όσα και να γράψω δεν μου μένει χρόνος για να κλάψω

Έμπνευση δεν έχω με τα πάθη πάω να μπλέξω

Μέρες νύχτες αριθμώ και σκοπό απόζητώ

Ένα κουβάρι το μυαλό

Ξεκίνησε η γραφή αλλά χάρη δε θα δεις

Η ζωή μου είναι σκληρή