Lisa

Tekrar tekrar bakıyorum ellerime. Her seferinde aynı kare ile buluşuyor gözlerim. Hiçbir zaman yok olmayan, hiçbir güç ile elimden ayrılmayan lacivert rengine yine bir bakış atıyorum. Sıkıldığımı hissediyorum bu minik kürenin saçma düzeninden. Kaçmak istiyorum, arkamda kimsenin kalmadığından emin olduğum ana kadar, gerçek bir nefes alabileceğim dünyalara doğru. Fakat dünya kirli ellerini çekmiyor üzerimden. Bu sefer de geriye kalan tek şey ayaklar altında kalmış bir cam parçası gibi kırık hayaller ve kocaman bir hüsran oluyor. Ve bu yolun sonunda siyaha doğru kayıyor adımlarım. Ben, Gözlük. Ben de, Gözlük. Ben, Lacivert'in göremediği karamsarlığı gören Gözlük.

I feel like a stupid right now. People are.. They are fuckin disgusting.