Lillyy

Bazen karşındakinin kim olduğunu asla bilemezsin. Birisi size sokakta, kavganın eşiğindeyken gülerek "hadi git" diyorsa, gidin. O, sizden değil kendinden korkuyordur.

İran’da bir duvar yazısı; "Gülüşün şehrin dengesini alt üst ediyor. Sen gül; şehri yeniden inşa ederim ben.”

Birini son kez gördüğünü bilemiyorsun ya hani. Ne acayip bir duygu değil mi? Bildiğini düşünsene, son kez görüyorsun. Son kez gördüğünü biliyorsun...

Kalbiniz ne kadar iyi olursa olsun, sonunda insanlara onların davrandığı gibi davranmak zorunda kalıyorsunuz.

Siz hiç kitap okurken aniden aklınıza takılan bir şey yüzünden aynı kelimeyi bilinçsizce defalarca okudunuz mu?

Kitap okumanın kötü yanı da, asla sahip olamayacağın bir dünyayı benimseyip içinde mutlu olurken gerçeği farkedip hayal kırıklığına uğramak.

Bana bir şey oldu ne olduğunu bilmiyorum ama kesinlikle bir şey oldu ya artık hiçbir şey sarmıyor eğlenceli gelmiyor

Bazen tek başıma saatlerce yürüyesim geliyor. Sanki yürüdükçe geçecekmiş gibi.