Gizem

Nasilsin diye sordu iyiyim dedim. Hayallerimizi gerceklestirdin mi, anneni de alip uzak bi sehire tasinacaktin dedi. Biraz sesim titredi,annem uzakta ama ayni yerde degiliz dedim. O cok daha mutlu huzurlu oldugu bir yerde, cok ozluyorum onu evet ama artik aci cekmiyor ustelik anneme soz verdim hayallerimiz icin savasacagima dedim. Peki baban dedi. Babamda cok uzaklarda dedim. Golgesi bile yetiyordu annemden sonra ama o da cok yorulmustu cok acı cekti. Hem annem hem babam artık dinlenmek istiyorlar. Ikiside artık hic gelmeyecek kadar uzakta ama mutlulardır dedim. Aglayacak gibi oldu ama tuttu kendini çocukluğum. Nasil dayandin, ben dayanamazdim dedi. Dayanamadim zaten ama aciya alistim sadece ozlemeye alisamadim dedim. Dizim kanasa artik annemi arayamıyorum, sana ihtiyacım var baba diyemiyorum dedim. Gözlerinden bikaç damla yaş düştü. Salincaktan kalkti giderken bana son kez, sen cok guclusun ben olsam yasayamazdim annemsiz babamsız hep boyle guclu kal dedi. O giderken ben arkasından buruk bir tebessüm ettim.

Okuldan gelmişim sobamız yaniyor annemin dizisi oynuyor tvde 'beni affet' heycanla onu izlerken annem eslik ediyorum. Babam camiden geliyor aksam yemegini yiyoruz. Annemin dizisi bitmis babam haberleri izliyor. Haberlerin bitmesini bekliyorum. heycanla bu kez benim sevdigim dizi 'Deniz Yildizi' baslayacak. Annem var bu hikayede babam var. Bölük pörcük anılar. Hatirlayabildigim kadar. Ama annem ve babam var. Tek sikayetim ertesi gün okulun olması. Ama annem var babam var. Anlayabiliyor musunuz? Aslinda dunyanin en mutlu cocuguyum. Eger donebilecek olsam o yaslarima hic dusunmeden tum yillarimi, her seyimi verirdim. Anne, baba sizi cok ozledim.

sığamamışım dunyaya gibi hissediyorum

Söylecek çok şeyim var anne, ama konuşacak kimsem yok. Yazacak çok şeyim var, kelimelerim yok anne. Yarım kalan cümlelerim, tamamlanmamış sözlerim var anne. Yarım kalan bir ben var anne. Senden kalan yarım bir ben.