kendi içinde kaybolmuş biri

kalbimde kendime olan nefret ve ego yaşıyor.

ah üzümlü kekim yine kime çevrimiçisin.

ben o yola girmemek için çaba sarf etsem de bu artık cok zor .sana aldanmıştım bir kere geri dönüşü yok.

başkasına olan çevrimiçiliğin canımı acıtsada , seni izliyormuşum gibi hissiyat duymak beni mutlu ediyor. :):

ne beter haldeymişiz bunu yeni yeni farketmek beni kahrediyor .

kopamadım şu umut denen illetten

birbirimizin gözlerinin içine baktığımızda sevgi besleyerek mi yoksa öylesine mi bakıyoruz? şahsen ben sana sevgi ile bakıyorum. sende bana sevgiyle bakar mısın?

keşke sarılabilseydim şuan sana ...

artık imkansız gibi ...

hayatta olmiyacak bir şey için hala hayal kurmak . canımı çok yakıyor.

seni görmek istiyorum . böyle uzun uzun bakmak istiyorum.

onu görebilmek için çırpınıyorum. galiba durum daha da ağırlaşıyor. bunu yaşamayalı uzun süre olmuş olsada yaşamak istemediğim şeylerden biri çünkü sonralarda kendimi salak gibi hissetmeme sebep oluyor. bu da kendimi yıpratmama sebep oluyor. sebepler içinde sebepler doğuyor.

bir yanım seni istiyor diğer yanımda istemiyor . istememe sebebim canımı yakacağını biliyor olmam. o yüzden lütfen hayatımdan çabuk çık olur mu ?

plotanik olmak = her zaman umut içerisinde olmak

galiba yeni birini benimsemeye başladım. buna hiç hazır değilim ama