😐

Dziś mija kolejna rocznica jak poznałam, najprawdopodobniej miłość mojego życia, tego z którym chciałabym spędzić resztę dni, miesięcy i lat... Pomyślicie, co to takiego, setki ludzi ma dziś jakąś rocznicę.. ale ta znajomość zaczęła się w arcygłupi sposób, zaczepki na Fb - ktoś to wgl jeszcze pamięta?! Upatrzyłam go sobie na jednej z przerw w szkole, spodobał mi się - do dziś pamiętam jego wieśniacką bluzę, która tak wryła mi się w pamięć i twarz dzieciaczka z pierwszej klasy gimnazjum - mieliśmy 13 lat... po zaczepkowej wojnie, odważył się na wiadomość i tak zaczęła się nasza znajomość. Pisaliśmy dużo, czułam, że z nikim nie rozumiem się tak dobrze.. ale nie przyszło nam być wtedy razem mimo wspólnego spaceru który pamięta każde z nas, każdy przemierzony milimetr tej drogi ze szczegółami rozmowy, friendzone :") 3,5 roku... uczył się już w większym mieście, nastąpiło coś cholernie dziwnego choć smutnego dla nas obu, zmarł mu najbliższy przyjaciel - dziadek, dwie godziny później dołączył do niego i odszedł ode mnie mój ukochany dziadek... do dziś wierzymy że to oni nas zeswatali i teraz zbijają ze sobą kielicha za nasze szczęście😌 po kilku tygodniach czuliśmy, że potrzebujemy przyjacielskiego spotkania, które okazało się naszą drugą randką po ponad 3 latach, ekspedientka w biedrze stwierdziła że fajna z nas para, a wtedy każde z nas pomyślało, że w sumie może miałoby to sens 😏 wszystko zaczęło się zmieniać, choć nie nastawiałam się, że to jest obustronne..zbierał się tyle do wyznania uczucia co do tej wiadomości 5 lat temu, bał się zaprzepaścić tyle lat wspólnego wsparcia.. tak po wielu latach przeplatania ze sobą swoich dróg weszliśmy na naszą jedną wspólną autostradę.. kilka lat oczekiwania kogoś wyjątkowego by zejść się z kimś kto był zawsze obok, przez zaczepkę i dzięki kobiecie z biedronki...

A Ty, jaką masz historię? Pamiętaj, że każda jest wyjątkowa, gdy jest Twoja...