bugun is yerinden asetat kalemi calmaya niyetlendim ama hiicccbi yerde bulamadim. bir devir kapanmis galiba

cam esyalarda neyin vintage oldugunu neyin olmadigini anlayamiyorum srtik ya yuz yillik cikiyor ya madame coco eski sezon

malca kararlar verip sacma sapan sonuclar aldim. hep derdim insan kendisi hakkinda karar verme iradesini nasil baskasina birakmak ister ki? keske bu karari baskasi vermis olsaydi da baskasini suclayabilseydim. onu suclasaydim mesela. ikimizin de icine boyle bir uzuntu koyan taraf ben olmasaydim.

ise giderken nasil giyinecegimi, kart basmayi filan hepsini unutmusum. hangi is nerde kaldi, en son kim kovuldu da isi bana yikildi filan hatirlayamadim. taki bile takmamisim bugun asiri ciplak hissediyorum. bebek gibi sifirdan basladik calismaya.

su gunesli gunlerde parasoley etkisi yaratmasi icin kahkul kestirme fikri…

bu tatilde benim oglan beni o kadar yordu ki… evli degilken gittigimiz tatillerde hic boyle yapmiyordu. ogleden sonra icmeye baslayip asla durmadi, oteldeki tum etkinliklere on siradan katildi. bi bakiyorum sahnenin onunde dans ediyor bi bakiyorum karaokede teyzelerden amcalardan istek parca aliyor, bak nasil agiz ustu kayiyorum diyip zorla kendini izletiyor. yorulduk… bu hafta ameliyat olacak diye bir sey demedim, zaten azicik kizdigim an vicdan azabindan oluyorum. iyilessin de guzelce bi doveyim.

Off dun iste bi kriz yasandi, ben panik atak gecirirken yonetim cay kahve iciyordu. Bugun o kriz yuzunden cfo’yu kovmuslar. Adamin hatasi bile degil, gecen hafta baba oldu, onumuz bayram ve bu sehirde sadece bu iste calismak icin ev tutup yasiyordu, ailesi baska sehirdeydi. En garanti konumdakileri bile tek bir olaydan tak diye kovuyorlar. Simdi ben napicam, bu adamla yuruttugumuz tum surecleri tek basima yurutecek ne bilgim ne tecrubem ne de gotum var. İki gun sonra tatile cikicam ve oyle moralim bozuldu ki… Zaten ankara’da hala montla disari cikiyorum diye bir turlu tatil havasina giremiyordum. Rizki veren Allah’tir araci kurumlara minnet eylemem nolacaksa olsun diyerek yola devam edicez yapacak bir sey yok.

dostlar neyin eksikligini hissediyorum biliyor musunuz? basili etkinlik biletlerinin… eskiden bunlari biriktirirdim ve sagda solda buldugumda moralim yerine gelirdi. simdi sadece milyon tane kare kodum var.

Ruyamda gercek hayatta o kadar da korkmayacagimi dusundugum senaryolari gorup yikiliyorum. Dis dunyada kendi kontrolum disinda gerceklesecek en kucuk seyden boyle etkileneceksem isimiz var. Stresten hasta olmamak icin bundan sonra sadece ve sadece delulu

firca yiyerek basladigim mesainin yuzuncu saatinde esim aradi kayinlarim esimin abisi ve esine 2. evlerini almaya karar vermisler ki ilkini de onlar almisti zaten. bana da haber veriyorlar sorun eder miyim ogrenmek icin:d onun esi calismiyormus ve kendisi para biriktiremeyecek kadar sorumsuzmus o yuzden onlarin gelecegi icin endiseleniyorlarmis. Biz de essssegiz ya kimseden bir sey beklemeden calisiriz olene kadar

Size gece aforizmasi birakiyorum. Hayat nevresim degistirmek gibidir hep daha kolay bir yolu bir taktigi olmali diye dusunursun kolay yolunu buldugunu iddia eden insanlari dinlersin ama hicbiri ise yaramaz ve gun sonunda cinnet gecirerek duz yolu secersin. Yani only way out is through. Hem hayatta hem nevresim degistirmede.

Sirkette gidecegim odayi surekli karistirdigimdan danismaya soruyorum, buna ragmen yanlis gidiyorum. En son adam kameradan seni izliyorum, arayip nereye gidecegini soyleyecegim dedi ve telefonda konusarak dogru odayi buldum djrjkr off boyle o kadar kolay oldu ki ya gokyuzunde ok isaretleri belirecek ya da boyle olacak ben baska turlu yol tarifinden anlamiyorum.

dun o kadar eski yazlari animsatiyordu ki yabanci damat’a basladim. bu iki gun islerimi tamamlayip sonra dinlenecegim. hafta sonu da adana’ya gidip sicak hava ve nostaljiye doymak & bol bol fotograf cekmek istiyorum.