Leb-lebi

İçinde acıyan bir yer hep vardır ama Kimseye “bak işte tam burası” diyemezsin…

Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez. Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya, Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında Ne çarşaf halden anlar ne yastık. Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık. Onun unutamadığın hayali, Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine. Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın. Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

gece 3ten sonra söylenen hiçbir şey ciddiye alınmasın. gece 3ten sonra kimse aranmaz. gece 3ten sonra mesaj atılmaz. gece 3ten sonra yemek yenmez. gece 3ten sonra içilmez. gece 3ten sonra aşık olunmaz. gece 3ten sonra kimse ölmez. gece 3ten sonra baban ölmüş denmez kimseye. gece 3ten sonra sabah olmaz bazen. gece 3ten sonra sabah da birdir bazısı için gece de. gece 3ten sonra sokaktasındır bazen, polisler çevirmiştir, yanında kimliğin yoktur, inandıramazsın kimseyi düzgün bi adam olduğuna. sabah annene gidersin kahvaltıya. ve gece 3te neler olup bittiğiyle ilgili hiçbir şey anlatamazsın ona. gece 3te olan her şey anneleri üzer sadece.

Saat üç. Bir şey yapmak isterseniz, bu saat ya çok geç ya çok erkendir.

Sabah uyanınca, günün boşluğu korku veriyor bana..

Sabahları uyandığıma sevinemiyorum. Gecenin sıkıntısı öğleye kadar sürdüğü için, sabahın verdiği diriliği yaşayamıyorum. Öğleden sonra da akşamın hüznü çöküyor..