akıllılar bölgesine geçen deli

Aniden gelen ‘‘ulan ne ara bu yaşa geldik’’ hissi

üşüdüm diye hırka giydim bu kadarı da şovvv

Ama muthiş değil mi

Güya günler uzun ama bu zamanın akış hızı şaka mı ya ne ara 8 temmuz oldu ben anlamadım cidden 🤷🏻‍♀️

Yarın kardeşimin doğum günü abla olma heyecanım dün gibi aklımda annemden kardeş istemelerim her gün annemin karnındayken onla konuşmam parktaki çocuklara bakıp kardeşimin hangisine benziceğini düşünmem heyecanla hastaneden dönmelerini beklemem sonra gelince çok üzülmüştüm çünkü hayatımda hiç yeni doğan bebek görmemiştim kardeşimin çirkin olduğunu düşündüm çirkin olursa dışlanır kimse onu sevmez diye düşündüm sanki bunları hissettiğimi düşünerek inadına her gün dahada güzelleşti (tabi en başta anneme sordum bu niye bu kadar çirkin açıkladı o daha bebek falan) kardeşim o parktaki bebeklerin bin katı daha güzeldi bir gülüşü vardı düşündükçe içim ısınıyor okul dönüşü en sevdiğim şeydi onu yedirmek her gün çantamdaki kuru üzümler için çantamı yerlere saçması onun yüzünden her sabah okula gitmeden önce koltuk altlarında eşyalarımı aramam sonra benim başka bir şehire gitmem gerekti ne annemi özledim ne babamı tek kardeşimi sanki onun ablası olmak için vardım her yanında olamadığım an için üzüldüm büyüdükçe eşşek oldu ergen oldu gıcık oldum sinir oldum ama ona karşı hissettiği şefkat aynı gerçekten bebeğim gibi onu ihmal edince bir vicdan azabı çekiyorum onun üzüldüğünü görmek beni paramparça ediyor en sevdiğim şeylerden biride bücürümün ablası olmak

bilmiyorum bu duruma göre değişir demeyi normalleştirmeliyiz bence çünkü gerçekten de duruma göre değişiyor mutlak doğru bulamıyorum çoğu şeyde

ha takdire şayan ha siktire şayan