chillinLove

Kanino sasabihin ang lahat ng hinaing. Mula sa ano, kelan at bakit umuulit nanaman? Wala na nga bang magagawa? O Baka naman mas pinili lang tumunganga. Ang tanong na Ano, hanggang ngayon ay mistulang palaisipan. Kelan? Yan ay isa pa sa tanong na mahirap kalimutan. At Bakit? Bakit nga ba umabot tayo sa kawalan. Mga pangakong kay'tamis, na tinuldukan ng  kalawakan. Sa pagkakataong ito, wala na ang tamis ng dating tayo. Pero bago ka sumuko, bago mo kalimutan lahat ng 'yong pangako. Maaari bang sa huling saglit, ating balikan ang larawang iginuhit. Papel, lapis, at krayola, mga naging tulay sa pangarap nating dalwa. Siguro nga masarap sa pakiramdam, Na lahat ng luha, ay napalitan ng tuwa. Tipong mula sa ako, ay nagkaroon ng tayo. At nagmistulang paraiso ang bawat minuto. Naalala ko ang gabing inabot mo ang tala, Gabing puno ng mga mabubulaklak at matamis na salita. Kung papaanong naipinta, ang magandang larawan ni Laura. Ganun mo ipinakita ang ganda ng bukas na ikaw ang kasama. Bawat oras, minuto at segundo, Tila nakikinig ng paboritong musika sa radyo. Bawat kumpas at tuldok ng daliri mo sa kwaderno. Ganun rin ang tuwa at eksaheradang saya ng aking puso. Ngiting kay tamis sa umaga, di mapagkakailang ikaw ang puno't bunga. Segundo man ay mapahi, agarang dadampi at pipintahan ng 'yong labi. At kung tanghali'y pumait, sabay nating kinukulayan ng pag-ibig. Kung gumabing malamig,  sa'yong pinta ako'y tititig. Subalit di maiiwasan, ang pagsubok na pagdaraanan. Kumapit ako sa'yong pangakong, kailanma'y di ka susuko. Na kahit anong pait, pakla at pintas sa pag-ibig. Mananatiling ako at ikaw, lalaban tayo hanggang huling pintig. Ngunit kung paanong kaydali mong dumating, sya ring dali ng pag-iwan mo sakin. Ano ba namang laban ko sa katagang "It's not you, it's me", ni Popoy at Basya. Kaya pikit mata akong nakinig, sa paliwanag mong kay labo ng mga letra. Sabay bitiw mo ng litanyang tama na, kailangan lang siguro muna natin ng pahinga. 'Siguro', siguro na akala ko mababago pa natin pagdating sa dulo. Na baka kunting pahinga lang, tapos nun ready na ulet, okay na ulet tayo. Pero ang daya mo, nagsisimula pa lang e 'time first' na agad ang hiningi mo. Sigurado ka ba talaga? O baka siniguro mo lang na 'pag iniwan ka nya e may sasalo sayo. Ang lupet mo naman lumaban, sabi mo kampi tayo, 'tas ikaw yung shield ko. Pero ba't tila nabago, ginawa mo kong rebound mo. Panakip butas lang ba talaga ako? kasi kung OO, masakit man pero tatanggapin ko. Kung dyan ka masaya, handa naman kitang palayain ng masaya. >>11/18/19<<

Sa wakas tapos na ang sandamakmak na gawain, Sangkatirbang takdang aralin, At sabayan pa nang di maubos ubos na proyektong kailangang tapusin. Mapapabuntong hininga ka nalang talaga. Lalo pa ngayon, na lahat ng ito ay tapos na. Nakakamiss no? Pero ganun talaga, kung kailan wala na saka mo makikita ang halaga. Oh wag isiping hugot yan, dahil pass na ko sa mga ganyan. Bigla ko lang naalala ang salitang bes, bessy, ate girl at iba pang tawagan. Oy mga bruha hanggang dulo, aba walang limutan. Natapos natin ang buong kabanata bago tayo tumanda. Ang huling taon natin sa pamantasan, na talaga namang hindi malilimutan. Demo dito, pananaliksik diyan, samahan pa ng pag-aaral sa wikang hiram. Mahirap? Oo sa simula, pero bandang huli at gitna, nakatawa na kasi excellent ang nakuha.👏 'Walong oras na tulog lang naman' yan ang madalas na hinagpis ng ating kalooban. Ikatlong taon natin noon sa pamantasan, ng tanggapin ang hamon sa kawayan. Tulungan, tampuhan at di mawawalang taon ito nang sumbatan. Pero sa huli, natapos, naidepensa at sama-sama natin itong ipinasa👏. Ikalawang taon nang umusbong ang paramihan ng salitang 'crush ko si ganito, si ganun at si ganyan'. Immature mang maituturing, pero taon ito ng mga tunay na magkakaibigan. Tipong todo sa payuhan, isi mo'y mga naging kayo sa pagsasabi ng 'move on na kaibigan'. Nakakatawang alalahanin, pero aminin, nainspire ka sa pagtingin sa kanya ng lihim. 'Musmos at uhugin', marahil yan tayo nong unang taon sa pamantasan. Wag ng tumanggi, lahat tayo ginalitan at naging laman nang usapan. Si ganito nag-iwan ng plato at sina ganyan kabit-kabit sa daan. Mahigpit mang maituturing, pero lahat ng ito ang naghubog satin😊. Tawanan, tampuhan, pintasan, asaran at minsan ding kopyahan. Pero madalas nasa kainan, at kung saan-saang galaan. Marami rami na pala tayong pinagsamahan, Kasabay sa paghubog sa ating kakayahan. Kaya naman salamat sa masisipag na guro, magulang, kaklase at kaibigan. Lalo't higit sa Amang Banal, na umulan at umaraw ay palaging nandiyan. Alay sa inyo ang tagumpay ng nakaraan at kasalukuyang para sa kinabukasan. Panibagong pahina ng kabanata, tunghayan na natin ang simula. >>06/06/18<<

Nakita kita sa di inaasahang pagkakataon. Nagkakilala tayo sa gitna ng maling panahon. Nagkakwentuhan, tanungan andyan pa ang biruan. Unti-unti, dahan-dahan, di ko namalayang nahuhulog na pala ako ng tuluyan. Ewan ko kung saan o kailan 'to nagsimula? Noon bang nasa bulwagan, ng nagpakilala ka sabay sambit mo ng 'yung ngalan? Baka nong lumapit ka samin noong agahan, sabay tanong ng 'kumusta kayo dyan'? O nong napatingin ako sayong gawi, sabay bigay ng matamis na ngiti sa'yong labi. Hindi ko alam, at ayaw ko na ring malaman. Sino ba ako? Isa lang naman sa mga ka wavemates mo na nahulog sa'yo. Pero alam kong komplikado, di sigurado at paniguradong sasabit sa dulo. Sapagkat mali, mali na maramdaman kong tama ang bagay na di maaari. Pinipilit ang sariling wag ng tumingin o sayo'y sumulyap ng palihim. Kapag malapit ka, ako na ang iiwas at sayo'y didistansya. Di na magtatanong, maghahanap o aasang mag-aalala saking presenya. Akin nalang dadayain ang sarili, na sakin ika'y balewala at di mahalaga. Siguro umasa lang naman talaga ako? Marahil ganyan lang talaga trato mo sa'yong mga katrabaho. Baka nga inisip ko lang na pwedeng maging tayo sa dulo. Na kaya nating lumaban at sa buhay ay makipagsapalaran. Pero mali ako, mali nanaman ako. Una sa lahat, wala nga palang tayo. Ikalawa, mabait ka lang talaga siguro. At huli dito, marahil sa payapa at tahimik mo gusto. Sabagay, una palang naman, talo na ako. Sumugod ako sa labang para sa mga bitirano. Ano nga namang laban ng baguhang tulad ko sa ganitong dwelo. Di pa ko nakakabwelo, duguan na agad sa ingkwentro. Tinamaan ng mga ligaw na bala, balang nagpaalala na walang 'tayo' sa ating dalwa. Matatalim na saksak, na syang paulit-ulit na sumusugat at nagsasabing di ka sasapat. Granadang nag-uunahan sa pagwasak sa'king katinuan, na nagwiwikang tumigil ka, wala kang laban. Hanggang sa maramdaman ko ang sibat na tumagsak sa'king puso, di ko na namalayan na wala na'kong maramdaman. Akala ko masakit na yung iniwasan kita. Na masakit na rin yung pinili kong wag tumingin sa maamo mong mukha. Di ko inasahang may mas sasakit pa pala sa mga nauna. Yun ay nong sinabi mong 'may mahal na akong iba'. Lahat ng bala, patalim, sibat at granada, sabay-sabay na saki'y nagpatumba. Walang kalaban-laban, duguan sa kinatatayuan. Daig pang binuhusan ng kumukulong mantika, sabay lamon sakin ng lupa. Sinapak ng katotohanang, nakatali kana nga pala, ano namang laban ko diba? >>11/17/18<<

(c) God You Are My Everything <3

11:11 pm :)

HS Love On <3 :)

*cap💜

We used to laugh together, now I guess being apart is better😢 -mema 06/15/16

MemaLang

04/16/16

04/09/16

04/04/16

04/09/16

04/09/16