Versailles

Aşka tekrar tekrar düşmüş biri değilim, pek az gönle konuk olmuşumdur. Pek az kişiyi gönlüme konuk etmişimdir, bu seferkinin son olması dileğiyle bir kez daha tanrının lanetine karıştım utanmazca. Bir teni yuva bilmek kadar tatlı bir his yok, canını canıma katmaya pek hevesliyim sevgilim. Bazen yarasın bana bazende kendi yaranın merhemi. Canımı yaktığının farkındayım, mükemmel değilsin biliyorum ama güzel gözlerine baktıkça şifa buluyorum kaçındığım herkesten ve her şeyden. Seni tüm kusurlarınla kabul ediyorum, ve yanında hiç olmadığım kadar patavatsızlaşıyorum ve belkide göz göze geldiğimizde aradığımı buluyorum, tüm o kalıplardan arınmışçasına karşında durmak, ruhumun içini görebiliyormuşsun gibi susman, bütün bu günahkarlığımla beni kabul etmen. Biz senle ak ve kara değiliz. Bende en az senin kadar olmazlara batmışım, birimiz masumiyeti diğerimiz canavarı oynamıyor bu hikayede. Ben neysem osun, dediğin gibi sen bensin ve ben senim, bir olmanın huzuru var içimde. Seni sevmek suçluluk hissettirmiyor, tartışmalarımız, küslüklerimiz sorun değil aksine bana gerçek hissettiriyor, mükemmeliyeti oynarken kanamıyoruz. Yüzümü gördüğünde afallayıp her şeyi unutman kadar saf bir aşkla seviyorsun beni, çilen çekilir be güzelim.

Midem bu sıralar çok bulanıyor

Aradığını bulamayınca insanın sabrı nasılda hızlı tükeniyor, sahip olduğunu yerinde bulamayınca çılgına dönüyor ve ben eşyalardan bahsetmiyorum. Nerdesin hm? Oradasın, ama bu sefer omuz omuza yürümüyoruz veya başımı çevirdiğimde gözlerin karşılamıyor beni, adını seslendiğimde bakmıyorsun bana. Seni bu kadar ne meşgul ediyorda uğramaz oldun? Şu sıralar kapısını çaldığın son kişiymişim gibi geliyor, anlatacakların mı bitti? ben konuşurum, huyum değildir ama istersen günümün her bir detayına katarım seni. Değerimi her geçen gün daha da çok sorguladığım şu hayatta bana biraz zaman ayır, benim üzerimden oynadığımız bu kumarda ikimizde beni kaybediyoruz. Ruhumu sattım ben bir tutam yaşamdan tatmak için, senin avuçlarını tutabilmek ve bu da benim yuvam diyebilmek için. Sende aşkı aramadım ben, acı bir tadın meraklısı değilim ben sende kendimi aradım. Gözlerinde yansımamı gördüm, bir şeylerin doğruluğunu düşünmek istemedim. Ben seni o kadar çok istedim ki sana sahip olabilmek için mantığımı karanlık odalara kapattım. Ve şimdi bir şeyler eksik, benden mi eksiliyor yoksa bizden mi bilmiyorum. Özlesene biraz, bana sarılmak için koştuğun zamanlarda ki gibi.

Oldukça sıradan, rastgele anlarda "seni seviyorum" diyişlerin bana ne kadar iyi geliyor bilemezsin.

Gözlerimde nasıl göründüğünü bilmeden yaşıyorsun ya kahrımdan ölüyorum, bana bakarken gözlerinde ki o parıltıyı gördüm ya, unutamıyorum. Hafızamda sonsuza kadar kalacak bir kare, sırıttığında yüzünün aldığı hâl ve bakışların.. Belki de ben bana aşık oluş şekline düştüm? Ya da sadece gülüşün zihnimi terk etmeyen bir melodiymişçesine sardı düşünce akışımı. Bebeğim güzelliğine ölünür, seni kimlerden sakınacağıma şaşıyorum. Güçlü bir parfüm ve güzel bir gülüş, geceleri beni uykusuz bırakıyor. Seni sevmeye bile kıyamıyorum, saçların parmaklarımın arasından kayarken kasıldığını hissedebiliyorum. Başını göğsüme yasladığında nefes almayı unuttuğumu fark edişine, yüzünün aldığı hâle gülmeden edemiyorum. Sana Dünyaları ve çok daha fazlasını avuçlarından taşacak şekilde vermek istiyorum. Gülüşünü gördükçe iyileşiyorum, sert mizacına rağmen etrafımda çocuklaşman bana kafayı yedirtiyor. Ve bilmiyorsun, aşkınla gözlerimi boyadın. Senden başkasına kör oluyorum.

Bir insanı "doğru" bir şeyin hükmüyle çıldırtırsanız, kendi iradesiyle "yanlış" tavırlar sergiler.

Sefiller gibi yaşadığım bu hayatın özünde yatan küflenmiş gerçekliğimin yansımasını her gördüğümde, yaşantımın bedenim üzerinde bıraktığı her bir izin sorumlusunu hatırlatıyor bana. Ruhsal acının eşiğinin doruklarını aştıktan sonra başlangıç noktasındaki duygularımı kaybettim, tefsiri zor ve karmaşık düşüncelerimi her kağıda aktarışımda asıl suçlunun kim olduğunu merak ettim. Kızgın bir demiri aynı noktaya her bastırışınızda acısı kaybolur, hissizleşirsiniz. Koca bir boşluğun ortasında şekillendirmeye yeltendiğim bu yaşantımdan tam olarak ne istediğimi anlayamıyorum. Korku beni terk edeli çok oluyor, peki ya vicdan azabıyla yaşayabilecek miyim? pişmanlık duyacak mıyım? İş işten geçtiğinde canımı dişime takarak kurduğum bu hayatın sahteliğiyle baş başa kalacak mıyım? Ölümle burun buruna geldiğimde Tanrıya ne diyeceğim? Kaçmak bir çözüm değil ise, bu rutubetli sayfaları nasıl çevireceğim? Kalemimin mürekkebi hatalarıma şahit mi olacak, yoksa geçmişime karışıp hiç istemediğim bir noktada kaybettiklerimin ardından mı bakacak? Anlaşılma ihtiyacıyla yanıp tutuşan ben, kendimle bile konuşamazken her zaman ki gibi kendime karşı bile net olmadığım sayfalarıma kaçıyorum. Kalem yazıyor, ben ise kayboluyorum. Sesim kısıldıkça, suskunluğum kesiyor ses tellerimi, aslında hep bu yüzden bağırıyorum.

Tanrıya inanmasa bana taparmış

Aşkın tadı senle güzel

Farkında değil ama sesini duydukça bir nebzede olsa iyileşiyor yaralı ruhum, hiç bilmediği bir yarayı onarıyor kıkırtıları. Farkında değil ama şiirlerimin tek öznesi haline geliyor, gözlerinde yitirdiğim ilhamı tekrardan fethediyorum. Sussuzluğumu doyuruyor, aynı kadehten içiyoruz tutkuyu. Farkında değil, huzurumun yuvası haline geliyor dudakları, sözcüklerinde arzuyu değil saf heyecanı seziyorum, parmaklarının ucunda ise sadakatini. Farkında değil, onunla geçen her dakika geçmişimi siliyor, unutturuyor bana uğursuzluklarımı. Ve bana taparmışçasına bakıyor, öylesine sevmedim seni diyor, farkında mı bilmem ama avuçlarında eriyorum.

Son günlerde içimi garip bir his kaplarken, yağmur suyu ayaklarımın altından mazinin kirini alıp götürürken, gülüşünün ritmi sızılı gecelerime Tanrının bir lütfuymuşçasına dokunuyor. Sigarasını ciğerime bastıra bastıra söndürmüş kaderimin benimsedikleri, dileğimdir; izmaritin külleriyle tozlanmasın yanımda soluduğu nefeleri. Derdimin çiçeği, canımın bir tanesi. Aşkınla boyanmış evime giden yollardaki taşlar, sevgilim dinle beni; Kuru yaşlarla sulanmış yanaklarının pembesi, sen anladın beni. Gözlerinde yansımamı gördükçe, incilerin hatrıma düştükçe daha çok seveceğim seni..