Po co żyć skoro umierasz?

Jeżeli kiedyś stracimy kontakt to poczytaj o tym co pisze. Może się dowiesz kiedy cię potrzebowałam ale nic nie mówiłam bo nie chciałam ci zwalać swoich problemów. Może dowiesz się ile dla mnie znaczyłeś/znaczyłaś. Może się przekonasz kiedy chciałam do ciebie napisać/zadzwonić/przyjść ale brakowało mi odwagi. 

Kiedyś gdy przeczytasz to wszystko może mnie zrozumiesz. Może zrozumiesz co czuje pisząc niektóre rzeczy. Może kiedyś zaczniesz to czytać gdy mnie już nie będzie. Dowiesz się wtedy jak miałam ciężko. Kiedy sobie już nie radziłam.

Dzięki babciu... szkoda ze nie potrafiłaś powiedzieć mi tego tylko dowiaduje się o tym od kogoś innego...

Tak tylko dla twojej wiadomości wyprowadziłam się tak szybko z domu bo się zwyczajnie bałam tam przebywać 🙃

U chłopaka znalazłam to czego nie było w domu... przede wszystkim bezpieczeństwo miłość troska...

Ale przecież co ja tam mogę wiedzieć... jestem tylko nic nie znaczącym gówniarzem... nie znam życia 🙃

Gdybyś tylko wiedziała ile nocy przepłakałam w domu... ile się nasluchalam o tym że jestem najgorszym nic nie znaczącym śmieciem... ile czasu poświęcałam aby w końcu moc się do kogokolwiek odezwać... ile czasu poswiecilam żeby móc z kimś na jakiś konkretny temat porozmawiać... ile razy zostałam zaatakowana... gdybyś tylko wiedziała... może nie miałabyś takiego zdania o mnie...

Tak czasem żałuję że się wyprowadziłam do kogoś w tym wieku ale lepsze to niż życie w ciągłym strachu... przelewając krew i łzy w nocy gdy każdy śpi... byleby nikt się nie dowiedział... byleby nikt nie zauważył...

Kilka znajomych z którymi się bawię...

3-6 klasa SP

Próbuje się dopasować ale coś nie wychodzi. Staram się robić wszystko aby zostać zaakceptowanym...

"Pójdziesz do gimnazjum będzie lepiej"

Gimnazjum

Staram się... na marne... zmieniam osoby z którymi siedzę ale to na nic... nie umiem się dopasować

"Spokojnie w szkole średniej będą bardziej dojrzałe osoby. Będzie lepiej!"

Technikum

Jakoś wychodzi... może będzie lepiej...

Dosiada się nowa dziewczyna... nie umiem jej "odepchac"... Wszystko się wali... znów znajomości tylko w szkole - poza nią zero...

"Słuchaj czas studiów. Tam już musi być lepiej! Tam już będą dorośli nie dzieci. Zobaczysz wszystko się zmieni"

Studia

Siedzę sama... zamienie kilka zdań i to wszystko. Siedzę wiecznie sama... nie umiem się dopasować. Nie będzie lepiej... nigdy nie było lepiej...

Coś po prostu jest ze mną nie tak... czy przeszkadza mi Samotność? Oczywiście... czy to się zmieni? Raczej nie...

Będę wykorzystywana z myślą że zostanę zaakceptowana ale to nigdy nie nastąpi... ja po prostu nie potrafię...

Cicha myszka... z wyboru? Nie do końca...

Gram by być zaakceptowanym ale czy wychodzi? No niezbyt...

Czy chciałam napisać do S.? Być może...

Czy boję się błędów przeszłości? Być może...

Czy jestem od krok od popłakania się? Być może...

A na następny dzień usłyszeć że mam Ci dać żyć...

Sam stwierdziłeś że spędzamy czas razem śpiąc ale jak chce z tobą iść spać to jest źle...

Chciałeś zapiekankę więc zrobiłam ale myślałam że bardziej pomożesz

Zajebiście jest usłyszeć że masz gdzieś pomoc... Nawet pogadać nie dam...

Myślisz że chciało mi się siedzieć o północy przy zapiekance? Prosić się żebyś cokolwiek zrobił...

Mój nowy rok zaczął się od siedzenia w kuchni i płaczu no cudownie...

Gdybyśmy byli dziś sami to zostawiłabym tą zapiekankę wzięłabym sare I pojechała może do babci albo do siostry

Chociaż zależy od godziny No nie mogłabym tego Sarze zrobić gdyby strzelali...

Coraz częściej ty zasypiasz w chwilę a ja siedzę nawet kilka godzin i płacze...

Coraz częściej i bardziej widzę podobieństwo do zachowania matki... to boli i przeraża... nie po to uciekałam tak szybko z domu..."

Śpimy razem to prawda ale co jest w tym takiego wyjątkowego? Zasypianie i budzenie się obok właśnie tej osoby...

To męczące? Denerwujące? No cóż... ciężej się zasypia bez kogoś obok... bez przytulania... bez uczucia bliskości...

Wiele nocy spędzonych na płaczu... wiele nocy nie przespanych... wiele nocy kończących się z czerwonymi łzami...

Ale przecież to nic wielkiego. Można znaleźć alternatywę... można się przytulić do kołdry... do ukochanego zwierzaka... do pluszaka ale NIGDY nie będzie to to samo...

Przepraszam że jestem upierdliwa... ja tylko chce chociaż w takim momencie wiedzieć że jestem ważniejsza od wszystkiego innego... chociaż przez ten jeden moment...

Przepraszam że zasypianie przy tobie stało się dla mnie tak ważne że nie raz nie potrafię zasnąć...

Przepraszam że spanie z tobą to prawie jedyny czas gdy spędzamy go razem...

Nie powinnam być tak samolubna... Już nie będę... przestanę pytać kiedy idziemy spać... przestanę czekać... przestanę prosić... przestanę łudzić się nadzieją na spędzanie razem czasu... chociaż w taki sposób... znajdę alternatywę

Ja? Od zawsze byłam zakochałam w zwierzakach...

99 krów i 100 koni... zawsze koni musiało być najwięcej w moich marzeniach. Pamiętam jak spędzając wakacje z dziadkami oglądałam całe stada na pastwiskach.

Teraz już wiem że to marzenie nie ujrzy światła dziennego. Nie na taką skalę. Krowy? Raczej nie dla mnie... Ale konie? Może jeden... albo pięć 🤭

Psy... moja kochana Sarusia. Od niej się zaczęło ale czy się skończy? Nie ma szans... nie wyobrażam sobie życia bez tych tuptających łapek... bez merdającego ogonka... bez tych malutkich ślepi które patrzą z utęsknieniem.

Weterynaria? Taaaak pamiętam jak byłam zafascynowana tą bliskością ze zwierzętami. Jak pragnęłam pomagać małym ogonkom ale poznałam bardziej siebie wiem że jestem zbyt wrażliwa i nie poradziłabym sobie psychicznie patrząc na gorsze przypadki... eutanazja? Płakałabym jak głupia... nie byłabym w stanie wykonać przez łzy w oczach. Nie wybrałam tej drogi...

Behawiorystyka? Może spróbuję... chociaż strach przed porażką troszkę przytłacza... Mam czas aby to przemyśleć i na spokojnie podjąć decyzję a teraz musze skończyć studia które ni jak nie wiążą się z moimi pasjami.

Od zawsze ciągnęło mnie do zwierząt i wiecie co jest najlepsze? Zwierzęta chętnie przychodzą do mnie... Kociak w domu? Nie ma problemu. Przyjdzie na biurko położy się obok I zaśnie... przyjdzie przytuli się i będzie się domagać głaskania. Szczeniak? Towarzyszy na każdym kroku... siedzę przy komputerze? Nie ma problemu przecież jest miejsce pod biurkiem gdzie obok jest troszkę miejsca na odpoczynek. Byleby być obok... wstaje do łazienki? Czy po picie... mimo zmęczenia tupta za mną. A w domu są inni domownicy którzy nie raz poświęcają więcej uwagi.