Akcesoria księżniczki: kastet i korona.

“Przyznaj, że nie wierzyłaś, że to mogło się udać. Początkowo bardzo sceptycznie do tego podchodziłaś, nie angażowałaś się, nawet nie czułaś tego tak mocno. Nie dawałaś temu większych nadziei, jedynie marne szanse, resztki czegokolwiek. Aż w końcu uderzyło i to z jakim impetem. Ciągle jesteś w szoku, nie masz pojęcia, jak to mogło się stać. Nie dowierzasz, szczypiesz się czasami w ramię, żeby upewnić się, gdzie jesteś i kogo trzymasz za rękę. Nie żałujesz, nie cofnęłabyś czasu za żadne skarby, znalazłaś coś, na co długo czekałaś. Przyznaj to, ten człowiek znaczy dla Ciebie wszystko, jest całym światem, tlenem i nadzieją. Bez niego nie ma już nic. Nic nie istnieje i nic już nie będzie takie samo. Wpadłaś w jakąś sieć, pułapkę bez wyjścia, uwikłałaś się w tą miłość. To droga bez powrotu, już zawsze będziesz go mieć obok - jeśli nie namacalnie, to psychicznie już do końca będziesz żyć ze świadomością, że był kiedyś ktoś, kto stał się wszystkim i wszystko dla niego oddałaś.”

"Budzę się znów, patrząc na wiadomość od niego. "Miłego dnia". A przecież mogłabym patrząc w jego oczy i całując usta. Gdybym tylko nie była tak uparta, by siedzieć w tym pustym, chłodnym pokoju, którego nie wypełnia ten słodki śmiech i zapach jego ciała. Poranna kawa gorzej smakuje solo, a druga połowa łóżka jest nieznośnie zimna. Jestem ciekawa jak śpi mu się beze mnie, pytam po prostu jak minęła mu noc, nie chcąc roztkliwiać się i wracać do niewygodnych tematów. Jednak on wie. Zna moje myśli lepiej niż ja sama, więc odpowiada na przemilczane pytania i wątpliwości. Między wierszami opowiada o tym, jak ciężkie są jego noce, od czasu, gdy łóżko jest puste, o tym, że wróciły problemy ze snem, od kiedy nie ma kogo pocałować w czoło na dzień dobry. I moje noce znów stały się trudniejsze, oddech spłyca się i przyspiesza w panice, kiedy nie czuję go pod palcami, przewracając się na drugi bok. Nie ma kto przytulić mnie po koszmarze, zapewniając, że to tylko sen i nic mi nie grozi, bo "przecież ja tu jestem". Całe dnie wyczekuję wiadomości, łaknę uwagi jak szczeniak, który chcę być pogłaskany po łebku, jak ten chwast, który w doniczce na parapecie, stoi zapomniany powoli usychając. Przy kolejnym litrze kawy zastanawiam się, dlaczego wciąż go kocham i myślę o nim, w każdym wolnym momencie?"

“Ona mówi, że jest zaniedbana, a ja wiem, że to nie kwestia higieny.”

“Kobiety są niesamowite, nic nie mówisz, a one rozumieją wszystko, mówią Ci wszystko, a ty nie rozumiesz nic.”

“Niektórzy myślą, że intymność dotyczy zbliżenia. Ale intymność dotyczy prawdy. Kiedy zdajesz sobie sprawę, że możesz powiedzieć komuś swoją prawdę, kiedy możesz się mu pokazać, kiedy stoisz przed nim odkryty, a jego reakcja brzmi “jesteś bezpieczny ze mną” - to jest intymność.”

“Czasami zastanawiam się co myślisz, gdy na mnie patrzysz”

„Taka po prostu była. Wszystko dookoła mogło być w porządku, ale z tyłu głowy zawsze obecny był ten delikatny szept, który sprawiał, że zamiast rozkwitać - więdła.”

“Śpij i przez kilka godzin bądź wolny od wszystkich nieszczęść, jakie sam na siebie ściągnąłeś.”

“Jestem cholernie zmęczona życiem. Tymi ludźmi, którzy grają jak w teatrze zakładając maski. Miłością, która jest sztuczna. Marzeniami, które nigdy się nie spełnią. Wstawaniem do szkoły, czekanie na powrót do domu. Od wakacji do wakacji. Poznawaniem nowych ludzi, którzy nie są nic warci - i tak odejdą. Planami, które spełniają się tylko w połowie albo wcale. Tą rutyną, tym wszystkim. To nie dla mnie.”

“Miłość zaczyna się wtedy, kiedy oprócz tych wszystkich cudownych, przepięknych rzeczy nagle patrzymy na kogoś i widzimy: tutaj nędza, tam nędza, tam jakaś słabość, tutaj jakiś egoizm, tu coś totalnie nie gra, tam w ogóle jest coś, z czym nie wiem jak żyć. I w momencie kiedy w nas powstaje taka decyzja, że kocham tę osobę z tymi słabościami i będę z tymi jej słabościami szedł przez życie, i będę jej próbował w tych słabościach pomóc, dopiero tutaj zaczyna się miłość.”