don kişot belki de son kişot!

annemin çorabı yırtılmış "ben onu diker, temizlikte giyerim" diyo

Annem dedi ki "Göreceksin, her şey çok güzel olacak"

kar yağdı hazırlandım, babama ‘hadi baba dışarı çıkalım’ dedim önce bi baktı, ne işimiz var bu saatte dışarda demedi hazırlandı çıktık dışarı evin aşağısındaki parkta birkaç tur attık konuştuk, eve döndük / şükürler olsun Allah'ım /

kardeşimle bakışıp gülüşüyoruz, hiçbir şey demeden, öyle sıcak öyle içten, onun o gülüşündeki masumiyeti başka hiçbir şeyde bulamadım, çocukların gülüşleri hiç solmasa ve şairin şu sözleri hiç unutulmasa: “ben öyle bilirim ki yaşamak/berrak bir gökte çocuklar aşkına savaşmaktır”

-ananne çay veriyim? +yok daha içmirem, Allah şen etsin

on iki senelik dostumun, kardeşimin babası kanser, böyle boğazımda bi şey var dedi yutkunamıyorum, hastaneden geldiler ağlamaktan babamın gözleri şişmiş dedi, bir şey diyemedim önce sustum sonra Allah sevdiği kulunu imtihan edermiş dedim doktorlar durumunun kötüye gittiğini söylemiş ama bizim her şeyden ve herkesden önce sarıldığımız güvendiğimiz, duamız ve Allah'ımız var dedim inanıyorum zor bi imtihan ama inanıyorum iyi olacak dua edin lütfen tüm hastalara çünkü hayatta her şeyden önce en önemlisi sağlık ve huzur

anne ben büyümek istemiyorum!

"inanç bir uzaklaşma ve yakınlaşma eylemidir. ne kadar uzaklaşırsan o kadar yakınlaşırsın. mesele neyden uzaklaşıp neye yakınlaştığındır. ayakların hep yerdeyse inancın zayıftır. inanç uçmak ister. başka türlü, görünen dünyadan görünmeyen dünyaya pazarlıksız bir yolculuk münkün değildir. uçmaksa dünya ile yürüttüğün ilişkilerin acemiliğine, zayıflığına ve başarısızlığına bağlıdır. dünya senin kanatlarına düşmandır. bu hayat senin uçma fikrine soğuk bakar. inanç dünyadaki evindir ve evlerin en güzelidir. bütün güzel evler gibi bu ev de sadedir. onu insan vasatının estetiğiyle sözde süslemek ve güzelleştirmek adına bozmadığın sürece, o, ihtişamlı sade güzelliğiyle hayatını hep güzelleştirecektir."

"a benim kahve sesli, ince sızım"