Swat

Rozczarowałam się sobą już tyle razy, że już niczego od siebie nie wymagam.

Rzeczywistość mi się miesza. Coraz trudniej odróżnić mi świat snu od jawy. Czasami nawet w śnie proszę o to żeby to nie był tylko sen... A potem się budzę i z bólem uświadamiam sobie rzeczywistość.

Czasami budzę się, a sen jest jakby wspomnieniem ze wczoraj. Takim żywym wspomnieniem.

Czasami w śnie zastanawiam się czy śnię. A gdy już się obudzę, zastanawiam się czy to wszystko dzieje się naprawdę.

Chcę przełamać tą ciszę, Ale nie potrafię.

Chcę się do Ciebie zbliżyć, Lepiej Cie poznać, Więcej z tobą rozmawiać, Być blisko Ciebie, Wysłuchiwać Cie kiedy tylko będziesz chciała, Być z tobą kiedy będziesz tego potrzebować, Sprawić byś się uśmiechała, Żebyś wiedziała, że zawsze będę z tobą, Byś czuła sie przy mnie swobodnie, Żebyś sie nie bała, że nie zaakceptuje prawdziwej ciebie.

Chcę Cie zrozumieć.

Zrozumieć jak nikt inny.

I być z Tobą.

Tak bardzo mnie do Ciebie ciągnie, Tak dużo o tobie myślę,

Ale nie potrafię nic zrobić. Boję się.

Dlaczego ludzi, którzy byli dla nas najwspanialsi na świecie, dla których mogliśmy zrobić wszystko, dla których chcieliśmy zrobić wszystko, Dlaczego tych ludzi, którzy codziennie dawali nam tony inspiracji i chęci do życia, tej radość i siły, Dlaczego tych ludzi teraz tak bardzo nienawidzimy? I chociaż wciąż za nimi tęsknimy to w rozmowach z innymi wciąż mówimy tylko te złe rzeczy o nich? Dlaczego tak bardzo chcemy się usprawiedliwić tym, że ta druga osoba to taki potwór?

Dlaczego nigdy nie chcemy jej zrozumieć? Dlaczego brakuje nam sił by to zrobić? Dlaczego uciekamy płacząc zamiast stawić czoła rzeczywistości?

To nasza słabość, a nie zło tej osoby. To jej słabość, a nie nasze wewnętrzne zło.

Bądźmy bardziej otwarci na uczucia drugiej osoby i postarajmy się je zrozumieć.