ℰ. 📚

Allah kimseyi aklı gönlü başkasında kalmış, gönlündeki ukteyle bir başka gönüle girmeye yeltenen insanlarla karşılaştırmasın. karşımıza güven duygumuzu tazeleyecek, içimize zerre kadar dahi şüphe düşürmeyecek, tertemiz gönüller çıkarsın.

Allah’a güvenip yolumuza bakacağız. Allah’ın istediği bir hayatı yaşayacağız. güzeller güzeli peygamberimizin ahlakıyla ahlaklanacağız. bazı kapıları kapayan Allah’ın sadece hayırlı kapıları açtığını unutmayacağız. sabredeceğiz. umut edeceğiz. daima umut edeceğiz.

belli bir zaman içinde kalan arkadaşlıklar çok acı verici değil mi.. bir bağ kurup sonrasında sahip çıkılmayan arkadaşlıklar.. ben istiyorum ki hayatıma gelen insanlar kendi kendini yok etmesin.. yeri boş kalmasın.. hayat garip. çok garip.

Nureddin hoca bir sohbetinde ‘arkadaş ortamı insanın geleceğidir, insan arkadaş ortamı kadardır, kişiler arkadaş ortamının kimlik ortalaması kadar iş yapar, vasıflı arkadaş her zaman hayırlı iş yaptırır insana' dedi, o kadar haklı ki; geç öğrendik ama temiz öğrendik..

biz anlatamıyoruz ama Allah anlıyor bizi bizden iyi biliyor. bu mükemmel anlayıştan başka kapıda yapamıyorum anlatamıyorum da zaten. Allahım diyorum derin bir nefes alıyorum sonrası gelmiyor ama biliyorum o anlıyor biliyor.

eskiden bir insanla uzun bir süre görüşmesek sürekli ilk adımı ben atardım atmak zorunda gibi hissederdim haliyle giden hep bendim. sonra biraz da giden değil bekleyen taraf olayım dedim ne gelen var ne giden. meğer bazı ilişkilerde küreği çeken sadece benmişim.

bence bu zamanın en korkunç olaylarından biri de bir şeylere şaşırma özelliğimizi kaybetmiş olmamızdır. olabilir ahir zaman deyip her şeyi kabullenebiliyorum artık mesela. herkesten her şeyi bekliyorum. kötülüklerin hayasızlıkların normalleşmesi böyle bir şey işte.

İbrâhim süresi'nin 24. ayetinde gönlümü bıraktım; "güzel bir söz, kökü yerde sabit, dalları gökte olan güzel bir ağaç gibidir." diyor ayette. güzelliğin mutlak sahibi'ne her geçen gün hayretim artıyor..

"kendime sözümdür; bir daha içime sinmeyen ve değersiz hissettirildiğim hiçbir yerde durmayacağım. ne kadar kötülük görürsem göreyim, içinden tertemiz çıkıp, iyiliği, sevgiyi ve inceliği savunacağım. bir daha yüzüme kapanan hiçbir kapının arasına elimi koymayacağım."

hiç açılmayacak kapılar önünde bizi bekleten Allah’ın muhakkak bizim için açacağı daha güzel kapıları, daha hayırlı planları vardır. kimilerine çaldığı anda açılır kapılar, lutfedilir. kimilerini de bir ömür kapılarda beklettirir. sabırdaki hayrı bilen Allah.

çok samimi söylüyorum Allâh’a olan inancım da olmasa ben bu akıl ve kalple böyle bir dünyada imkanı yok hayatla ve insanlarla baş edemezdim. iyiki Allâh var.

çok seversen çok sevilmezsin. çok iyilik yaparsan çok iyilik görmezsin. çok fedakarlık yaparsan çok fedakarlık yapmazlar. her şey kararında güzel. sadece tek taraflı ve kendinden ödün vererek hiçbir bağ yaşamaz hiçbir ilişki yürümez. bu hayat bana bunu öğretti.

bu bayram da “güzeller bayram günü süslenir seninse bayramları süslüyor yüzün” mesajı gelmeyecek hanım kardeşim bekleme.

sadece ve sadece Allah’a inanarak sığınarak ve güvenerek her şeyin üstesinden geleceğiz. yan ama tütme demişler. hüznü de mutluluğu da dışımızdan çok taşırmayacağız. iyi giden şeylerin sırrı biraz da muradını da derdini de iyi saklamak.

Zamanın en büyük sıkıntılarından biri de, kalp yorgunluğu. Sabahtan akşama taş kırmıyoruz, lakin yorgunuz! Sanıyorum samimi ve sıcak değil artık birçok duygu. İlişkiler, düşünceler ve hatta sevgiler bile sahte. Kalp sanki bir mayın tarlasında gibi yürüyor ve yoruluyor.

‘Allâh izin verirse’ cümlesinde ki teslimiyete inanıyorum. Teslim olmanın cümlesi, göğüs kafesinin içinde atan kalp dahil bütün varlığın, kime ait olduğunu bilmenin idrâki ile atılan her adımın sigortası, ruhsatı sanki..