unutulmusben

"Kıymet bilen birisi olursanız daima her şey sizden esirgenir ama değer bilmez biri olursanız her şeyi önünüze sererler. Çok yazık ama dünyanın kuralı bu."

Aşk acısını görmedik daha ama dost acısı da zormuş be. Niye kimse bundan bahsetmiyor?

Çocukken "buradayım" demek için uydurduğum o küçük yalanlar, büyüdüğümde koskoca bir gerçeğe dönüştü. Şimdi kilometrelerce uzaktayım ve sessizliğim kimsenin dikkatini çekmiyor. Meğer sevildiğim için değil, sadece "işe yaradığım" anlarda var oluyormuşum onlar için. Görünmez olmak canımı acıtıyor.

Sırf 'buradayım' demek için bir yerlerimin ağrıdığını söyledim durdum. Siz sadece 'geçer' dediniz; benim acıya değil, size ihtiyacım olduğunu anlamadınız.

Görünür olmak için hasta taklidi yapan bir çocuğun kırgınlığı var üzerimde..

İçine sinmeyen her kalabalık, ruhunda bir eksilmedir. Güldüğün yerden kırılırsın bazen.

Bazı gülüşler vardır; neşeden değil, sırası geldiği için sergilenen.

​Bana bencil diyorsun da, sevdiğim insanlar tarafından düşünülmeyi beklemek mi bencillik oluyor? Eğer bu bencillikse, bu dünyada en bencil insan benim o zaman...

"İnsanı büyük kavgalar, ağır hakaretler küstüremiyor, küçük bi laf, ince bi imâ, kötü bi hissiyat soğutuyor. demek ki soğumak bi' anlık eylem."

"Karşılık beklediğimden değil belki ama ona dair her şeyi ince detayına kadar düşündüğüm birinin bana yaptığı düşüncesizliği sindiremiyorum, insanı bu kadar kıran bir his yok."

"Ben, heves ettiğim şeylerin kursağımda birikmesinden oluşan hayal kırıklıklarımı bir yorgan gibi üzerime örtmüş olanım. Olsun diye çabaladığım her şeyin olmayışını, yutkunarak seyredenim. Elimi uzattığım yeşil dalların, kuruduğuna şahit olanım. Ben olmamış olan her şeyim.."