Kiberkotle / Киберкотле

Почитуван Ѓорге Иванов

Во минатото ве ословував како професоре и како претседателе некогаш наизменично, онојпат кога ви се обратив да ги поддржите протестите против полициска бруталност во 2011 година.

Сега се враќам од протест против вашата одлука да го аболицирате политичкиот естаблишмент длабоко имплициран во корупција и злоупотреба на власта. Оттука, веќе не чувствувам потреба да ви се обраќам како претседател, ниту пак како на професор.

Како политиколог многу добро знаете дека политичката криза е предизвикана од злоупотребата на власт и корупцијата на високо ниво а не од тоа дека граѓаните имаа прилика да слушнат за тоа. Оттука, наивно е што мислите дека кризата постои не повеќе од две години како што веќе кажавте во вашето обраќање.

Во истото обраќање кажувате дека ги аболицирате бидејќи мислите дека се невини а притоа признавате дека немате аргумент за овој ваш став. Не можам да ви опишам колку неодговорна ја доживувам оваа ваша изјава.

Без разлика на вашите одговори, тоа што го направивте на 12 април 2016-та година ја продлабочи кризата. Решението на кризата и онака ќе беше бавно, но единствениот излез од неа беше дека оние што се занимавале со корупција или злоупотреба на власт сега, утре или некогаш ќе бидат истражени и доколку се виновни ќе бидат осудени. Сега вие тој излез го затворивте и оставивте горчината на неправдата нанесена на овие граѓани да биде политичкиот јазик за низа идни генерации политиканти. Помирувањето бара простување но бара и некој да понесе одговорност. Едното без другото е невозможно.

Оттука, чинам дека единствено што преостанува да направите е барем вие, од сите оние „визионерски“ политичари на кои не им паѓа на памет, од морални причини да си поднесете оставка. Вие веќе немате што да додадете во македонската политика, ниту пак сте или можете да бидете позитивен чинител во разрешувањето на кризата.

Искрено ваш

Миша Поповиќ