Kangren

bizde unutmuş gibi yaparız albayım, hiç kırılmamış, ağlamamış gibi.

Saatlerdir oturduğum mermer tüm vücudumu uyuşturmaya başladı. Parmaklarım arasındaki ucuz tütünü dudaklarım arasından uzaklaştırarak kafamı gökyüzüne çeviriyor ve zehirli dumanın ciğerlerimi terk etmesini izliyorum. Biten izmariti sırtımı yasladığım duvara bastırarak söndürüyorum ve kendime çektiğim dizlerime yaslıyorum başımı. Parmaklarımdaki kan kokusuyla çatılıyor kaşlarım. Tırnak diplerime kırmızılıklar oturmuş. Evsiz bir adam uzanıyor karşımdaki bankta, irislerim etrafta oyalanırken ortamın sessizliği daha fazla çekiyor beni içine. Kafamın içindeki seslerle baş başa kalıyorum. Gün geçtikçe silikleşerek buz gibi bir adama dönüşüyorum. Oturduğum yerden kaderin sillesine sövüyorum. Elimi atıyorum cebime, pakette kalan son kırık dalı dudaklarım arasına yerleştiriyorum. Karton kutuya sıkıştırdığım çakmakla yakıyorum izmariti, derin bir soluk çekiyorum ciğerlerime. Uyuşuyorum. Alnıma düşen kapüşonu çekiştirirken kafamın içindeki sanrıları bastırmak adına kendi kendime bir parça mırıldanıyorum. Kapanıyor gözlerim istemsizce. Yetmiyor, susturamıyorum. Sigarayı dudaklarım arasına sıkıştırıp kafamı ellerimin arasına alıyorum ve sakinleşmeye çalışıyorum. Bu sırada istemsizce mırıltılarım yükseliyor. Dakikalarca orada oturup o parçayı söylüyorum. Sikeyim ki hâlâ yetmiyor. Açıyorum o şarkıyı, defalarca başa sararak dinliyorum. Göğüs kafesimdeki ağrı artarak beynimi zorluyor. Sonrasında kendime sövecek olduğumu bilerek elimdeki izmariti bir köşeye atıyorum. Parmak uçlarıma kadar buz kesmişim, dudak kenarlarım hafifçe kıvrılıyor bu duruma. Kafamı duvara yaslayıp baygın bakışlarımı etrafta gezdiriyorum. Kafamın içindeki o sesler çığlık çığlığa bağırırken sakince orada oturuyorum. Saatlerce tekrarlıyor o melodi. Ağlıyorum kahkahalarımın arasında. Sesler kesiliyor aniden. Hareketsizce günün ağarmasını bekliyorum. Neyse, siktir et.

- he abi, sanki seni az topladılar sokaklardan. az mı duyduk anana babana söverken. gece parktaki bankta uyurdun, annen nasıl endişelenirdi haberin var mı? ama doğru amına koyayım, hayırsız evlatız biz. onca şeyi sen yaptın, hayırsız biz oluyoruz. olsun.