buyudum ve artik masallara inanmiyorum.

bazı şeyler yaşanır ve biter. yaşadığını hatırlamazsın bile. bazen suratındaki bir tebessümde bazense gözyaşlarında saklanır o anılar. unutulur gider birer birer, sense içindeki hissizlikle izlersin.

ufak tefek bi'kaç sorun mu var? geçer, geçer, zaman şu an yalan. nedir ki, bak silindi hafızam. hayat kadar yalanmış ayrılık.

yanımdan bir yabancı gibi geçtiğinde hiç mi hissetmiyosun kokumu? o kokudaki anıları? anılar unutulsa bile kokular unutulmaz derlerdi. unuttun mu gerçekten yaşadığımız onca şeyi? sana sarıldığımda atan kalbinin ritmi hala kulağım da bir melodi gibi. yalan mıydı tüm bunlar? kalbinin ritmi yalan mıydı? söylediğin sözler, hissettiklerin kocaman bir oyundan mı ibaretti? tek doğru bana hissettirdiklerin olsaydı sonsuza kadar bu doğruya tutanabilirdim, özgür bıraksaydın eğer. ama sen bir kuşun kanadını koparır gibi kırdın kalbimi. kendime olan saygıma şüphe ettirdin. en büyük hayal kırıklığımı yaşadım sende. hani şimdi yanımdan yabancı gibi geçiyosun ya. hiç tanımamış, hiç sevmemiş gibi bakıyorum ya sana, sen aslında bana gözlerin de yalan söyleyebildiğini öğrettin, sevgilim..

senin için çabalamaktan tükenirken, beni öylece izlemene kırgınım.

ikimiz birlikte olup herkesi yenebilecekken birbirimize yenildik. belki birileri seni birileri de beni kazanacak ama artık biz, kaybettik.

hani demiştin ya, biz romeo ve juliet’iz, diye. ben, bunu söylediğinde sonumuzun da aynı olacağını düşünememiştim.

aslında, değmezmişsin.

olmayacağını bile bile denemek aptallık mıydı ki?’

bazı geceler yıllardan daha uzun.

iğrenç bir gün. tekrardan insanların hayatında yerim olmadığını, fazla yük yapan biri olduğumu ve aynı zamanda kimseye karşıdan alamadığın değerin verilmesi gerektiğini anladım.

içimde bir düğüm var. bağırıp, ağlayarak içimden atmak istiyorum fakat bunları yapamayacak kadar yorgunum.’