Lagi nalang sayang, puro nalang sana
Minsan naisip ko, bakit kaya pinagtatagpo yung mga taong hindi naman para sa isaβt-isa? Ganun nga ba talaga ang tadhana? Pero minsan masasanany ka nalang ng ganoon. Na lagi mo nalang sasabihin sa sarili mo na kaya sila dumadating kasi, sila yung magtuturo sa atin ng aral at maghahanda para sa tunay nating pag-ibig.
Madalas mong tinatanong sa sarili mo kung ano nga ba yung kulang? Saan ka ba nagkamali? At paano nga ba humantong sa ganitong sitwasyon? Bakit puro tanong? Bakit walang sagot? Bakit paulit-ulit?
Bakit nga ba patuloy kang nagmamahal kahit alam mong wala namang patutunguhan? Bakit lagi nalang sayang? Bakit puro nalang sana?
Hindi masamang masaktan. Hindi kahinaan ang pagiyak. At hindi din naman natatapos ang buhay sa isang kabiguan. Ang bagyo ang dumadaan lang. Dadating din naman ang araw. Ang araw na magbibigay kahulugan sa mga nagdaang bagyo. Ang araw na sasagot sa lahat ng iyong mga katanungan. Ang ang araw na hindi ka na magtatanong.
Walang masamang balikan ang nakaraan. Ang buhay ay walang pamantayan. Ito ay kung paano mo bibigyan ng kulay sa sarili mong paraan. Maghintay. Magtiwala. At maging masaya.
baratheonpilled
2087
dededos
kianamaiart
andulkaphoto
tangentwithtanner
annaxmalina