ANAHO.

“Coś mieszkało w jej oczach, jakaś dziwna nostalgia, złamanie, skwaszenie.”

Boję się że nie dam sobie rady

“Teraz wszyscy leją łzy, jakiż święty byłem im, a jak żyłem byłem zły.”

Obudziłam się dziś rano z lękiem, że trzeba żyć.

A Ty? Ile razy wykręciłaś się od spotkań z przyjaciółmi, twierdząc, że masz naukę a nawet nie zajrzałaś do książek tylko siedziałaś w domu i się zadręczałaś, zagłębiałaś w smutku?

Nienawidzę tych chwil,gdy siedzę z przyjaciółmi i nagle dopada mnie smutek… Tak bez powodu. Zupełnie bez powodu.

..i nagle przychodzi moment, w którym zaczynasz czuć się piątym kołem u wozu, nawet dla osób, które zapewniają, że nim nie jesteś…

Najgorzej jest rano, jak otworzysz oczy i cała nienawiść do świata cię paraliżuje. Po prostu chcesz znowu zasnąć, znowu przestać cokolwiek czuć.

Potem płakałam, ponieważ zbyt dużo myślę, zbyt dużo chcę i zbyt dużo martwię się o przyszłość.

Siedzisz, ryczysz, rozpadasz się na kawałki. I nawet nikt o tym nie wie.

#4910

To straszne jak słaba się stałam, będąc zbyt długo silna.