This is a case of another unrequited feelingsssssss....... Nagstart to last year pa eh. Wala, bagong mukha ganun. Wala naman akong pakielam non eh, akala ko pa nga medyo tagilid sya eh. Casual lang. Gagawin ko kung anu yung dapat gawin, ganun. Hindi rin kami gaanong naguusap nun. Hanggang sa unti unti, ayan, tukso dyan, tukso dito. Sanay naman nako sa panunukso nila kasi sa tagal ko dyan, kahit ata papel ililink sakin. Wala lang din naman sakin. Kaso yung panunukso, sinamahan ng actions. Hmm, panu ba. Ayun, kinakausap na nya ako, tapos nakikiride na sa tukso tukso. Ako, wala lang. 'Muntanga' yun lang lagi naiisip ko. Naalala ko nun inaya nya ako sumama sa Christmas Party nila. Sagot ko 'anu naman gagawin ko dun? Tsaka baka matsismis tau.'. Ang sagot nya 'Wala. Kakain. Tsaka anu naman kung matsismis tau, matatanda naman na tau.' Tapos speechless nako. Parang ako, 'anu ba yun?', pero hindi ko na masyadong inisip. Kaso napapadalas yung mga pahapyaw na aya ng labas, biglaang mga texts, yung ngingitian ka ng wala lang, gusto lang nya. Eh dun ako mahina *cries*. Ayun na, nagstart nako makaramdam ng kalam ng tyan, not in a gutom way, pero yung kalam na parang kinakabahan ka kasi may nararamdaman ka nang kakaiba. I tried to ride the tuksuhan and all his pahapyaw gestures kasi naisip ko, antagal ko na di kinikilig at nakaramdam ng ganito. Yung happy ka kasi may nagpapangiti sau. Potek, ambabaw ko sa tingin ko nun, pero wala e, sumasaya ako. Looking forward ako lagi na makita sya kasi nga, wala, natutuwa ako pag nakikita sya. Subalit habang dumadaan yung araw, dumalang yung minsanan na nga lang na palitan ng texts, may mga pahapyaw pa rin syang mga keme minsan, pero parang wala na lang. Parang alam mong nanttrip nlng. Biruin mo na sa taas ng pride ko na'to, ako pa magttxt sa kanya minsan kasi nga gusto ko sya kausap pero ending hindi din naman ako marereplyan kasi busy sya. Ang anu ko nun parang 'Bakit? Bakit ganito na kung kelan may something na sakin? May kurot na e.' Huhu. Hindi ko talaga malilimutan yung one time na tinanong nya ko bat ako nagtxt, sabe ko ayain ko sana sya manood ng sine, ang sagot ba naman 'Oo. Pwede naman. Basta libre mo.' Aray. Parang hnd ako nakahinga nun. Hindi sa ayaw kong manlibre. Ang ineexpect ko kasi na isasagot nya sana 'Sige. Tara. Kelan?' Kaso na'libre zoned ako *if there's such a word* Ayun, after that incident, sinabi ko sa sarili ko na I don't think he's the guy for me. Not just because hnd kami nakanood ng sine, pero dahil feeling ko pinaglalaruan lng nya feelings ko. Nafall ako eh, kahit wala naman tlgng rason na mafall. Eh ako tong sira, nafall kung kelan mukhang hindi na rin naman sya interesado. I know I thought na he's not the right guy, pero I just can't help my feelings sometimes lalo na when I get to talk to him. Eto rin naman kasing si kuya, paasa e. Papacute-an ka, aasarin ka, biglang hahawakan kamay mo out of nowhere. I mask my feelings na lang, showing people na I'm not affected (lalo na I hear rumors about him and another gurl). I don't have the right din naman to react. I just feel like a fool everytime he says anything 'kilig' and I try to compose my reply mentally lang. I always try to look unaffected para hindi nila mahalata na gusto ko sya huhuhu. Now, I could count the days na I'd be seeing him and I'm wishing na I could just move on. No more encounters with him para no more feelings na lang din. It just hurts inside kasi I thought after so many years of not feeling anything (towards a guy), I could finally feel happy and loved, but unfortunately, it's just not him and again, not the right time.
titsay
yousharknotpass
kaledo-art
jacobvanloon
baratheonpilled
areudirty
snowghoul
