Hindi lamang sa gitna ng engrandeng entablado

Habang pinagmamasdan ng daan-daang tao.

Gusto kong maisayaw ka

Sa loob man ng maliit at masikip nating kusina,

Sa ilalim man ng mainit na tirik ng araw

O maging sa kadiliman ng tahimik at tulog na buwan,

Sa gitna man ng maingay at magulong kalsada habang bumubuhos ang ulan;

Habang nagkukumahog tumakbo ang lahat sa silungan,

Gusto kong manatili tayong nakatitig sa isa’t-isa.

Hindi alintana ang nangyayari sa paligid

Gaano man kagrabe ang lamig,

Gaano man kagulo ang mundo,

Gusto kong manatili ka sa piling ko.

Gusto kong maisayaw ka sa araw-araw.

Tag-araw man o tag-ulan.

Gusto kong maisayaw ka sa bawat indayog ng buhay

Malumanay man o magulo ang tono ng kanta

Hindi man palaging maintindihan ang isa’t-isa,

Gusto ko at buong puso ko pa ring pipiliin na maisayaw ka

Ano man ang lagay at nangyayari sa ating paligid

Dahil hindi lamang ako nanatili para sa mga sayaw na bitbit lang ay ngiti

Tandaan mong pipiliin ko ring manatili sa mga sayaw na may dalang pighati

Dahil ganoon ang tunay na pag-ibig.

Gusto kong maisayaw ka at magkaroon tayo ng sarili nating mundo

Gusto kong ikaw ang makasama sa pagharap ng iba’t – ibang uri at klase ng musika

Magsasayaw tayo at tititigan ang mapupungay na mata ng isa’t - isa

Habang mahinang sinasambit ang mga katagang,