Karanfil

“Uçurumdan yuvarlanan tren uçuruma aşıkşa, devrildi mi kavuştu mu?”

Yüzler yüreklere hiç benzemiyor.

“Senin hiç haberin yokken ben sana içimde defalarca şans vermiştim…”

1*2*3*.kaldırım çizgilerini sayıyor-du. 4*5*6. adımlarını iyice hızlandırmıştı. 9*10*11. gözyaşı. 18*19*20. koşmaya başlamıştı. 35*39*43*. daha çok gözyaşı. 51*57*60*. yüreğine saplanan anılar. 63*67*70*. cevabını duymaktan korktuğu milyonlarca soru. 79*87*93*. sesler. kalabalık. gürültü. yıkıntı. sızı. 102*116*128*. içine gömülen çığlıklar. 136*149*153*. titreyen eller. 156*. çaresizlik. 158*. kaldırıma diz çöküş. 158* kurtuluş için yalvarış. 158*. kabulleniş. 158*. acıyor-du. çok acıyordu.

Ve hikayenin sonu şöyle biter ; Giden dönmedi, kalan da ölmedi.

ben senin için tüm engellere göğüs gerdim, sen ayağına taş takılsa benden bildin.

“ Bana seslen, senin sesin geceyi kelebeklerle süslüyor.   Bana bak, senin bakışın bana yuva oluyor. “