Bir şeyler ters gidiyor biliyorum ama ben o tersliğe kördüğüm ile bağlıyım.

Hissizliğin arasındaki bağımlılık, mutlu olabileceğine inanılan saflık. Berrak sudaki siyah çakıl taşıydım ilk göze çarpan ve ilk atılan.

Gerçeğin rengi gri'dir. Beyaz saf iyilik, siyah saf kötülük'tür. Gri bunlardan çok uzak ama bir o kadar içindedir. İşte gri büsbütün gerçektir. Ama onu anlayamaz, anlam yüklemez insan. Kirli bir beyaz mıdır? Temizlemeye çalışan bir siyah mıdır? Gri. Gerçektir gri kişiden kişiye değişen bilinmeyen hayattır o. Nerden baktığına göre değişir hayat. Yukarıdan bakanlara diğerleri aşağıda, aşağıdan bakanlara diğerleri yukarıdadır. Herkes olamadığı herkesi kıskanır. Ve olamadığı için suçlanır. Çünkü başarısızlık suçlu arar, sorumlu arar. Muhakkak da bulunur hep. En kolay yoldur sonuçta suçlayarak haklı çıkmak. Bütün zorluklardan kaçarak kurtulmak.

Kafesin kapısı araladığında özgürlüğe kavuşacağını sandı küçük kuş. Daha büyük bir kafese hapsolduğunun farkında olmadan.

Kömürlerin arasında parlayan elmas sevilmez ama bu elmas olduğunuda degistiremez. Sadece iç ışığına odaklanıp parlayacağı doğru yere ulaşmalı. Yalnızca kömürlere odaklanıp kararmamalı. Bu büyük bir hata olur. O kömürlerde bir ara elmastı. Etrafına kapılan ışığını kaybetti.

Bana kaçmak her zaman saçma ve değersiz geliyor. Kaçınca zafer onlarınmış gibi hissettiriyorum. Kaybetmeyi sevmiyorum ne olursa olsun. Benim için her savaş aynıdır ve her zafer zaferdir.

Ben savaşmayı tercih ediyorum ve yeri gelirse işkence görmeyi. Çünkü küçükken katlanılan zorluklar, büyüyünce dik durmanı sağlayacak olduğunu düşünüyorum. Bu benim görüşlerim herkese uymak zorunda değil. Kimseye anlamlı gelmek zorunda da değil hatta saçma bile gelebilir. Herkes kendi nasıl istiyorsan öyle yapsın. Mutlu olacakları şeyi yapsınlar. Hayatımıza dahil olanlar şekilenmesine yardım eder. Ama son kararlar her zaman bizimdir.

"Işık güvenli" diye kim dedi sana? Sakın inanma onlara! Açık hedef haline getirecekler seni av olacaksın onlara. Kaç onlardan uzaklara, asla vurulma. Karanlıkta bul benliğini, bul kendini.

Hayat bir ipin üzerinde yürümek gibidir, bazen sendelersin ama düşmemek için uğraşırsın. Eğer ilk sendeleyişinde bırakırsan asla usta bir cambaz olamazsın...