kalben

Herkes kendi yalnızlığını yaşar, kimisi olup biteni kav­rayabilmek için köşesine çekilip hayata uzaktan bak­mayı tercih eder. Tablosunu bitiren ressam, tabloyu bir­kaç adım geriden incelemesinin sebebi de budur. İnsan uzaklaşıp yalnız kaldığında çiçek gibi görünen şeylerin aslında bütün resmi bozduğunu anlar. Yalnızlık cesaret örneklerinin en muazzamıdır, gerçeği göre­bilmek adına.

Cem Adrian “seni kalbimden sakınıp, bir başka kalbe emanet ettim” derken nasıl ölmüyorsun? O cümle insanın içini yakar.

“Öğreneceksiniz, zamanın herzaman ilaç değil bazen keskin bıçak olduğunu, iyileşti sandığınız yer zamanla daha derin kanayınca öğreneceksiniz”

Biri tarafından sevilmediğinize dair en ufak bir şüpheniz ya da hissiyatınız varsa cidden sevilmemişsinizdir. Sevgi nettir, acaba dedirtmez.

“Yeri gelmedi ama söyleyeyim herkes herkesten çok daha iyisine sahip olabilir. Hayat sana hayatında kalması gereken insanları un gibi eletir, hayat sana o eleğin üstünde kalanlarla yaşanabilecek çok güzel ihtimaller sunar. Aşağı düşenler, yeriniz tam da orası, geri dönmeyin.”

Can Manay gerçek bir ruh hastasıydın ama “İnsanları hayatından hata yaptıkları için değil onlardan umudunu kestiğin zaman çıkartırsın” derken çok haklıydın

Eksik anlatmışlar, çok daha fazlasını yaptım

Bir sıkıntın olduğunda direkt aşk meşk işleri ile ilgili olduğunu zannedenler sizin bu hayatta hiç ailevi probleminiz, geçim sıkıntınız, sağlıktan çekmişliğiniz yok mu, çok yoruyorsunuz insanı.

Ben onun avucunda kalandım, yalnız kaldığında sığınacağı limandım. Kim giderse gitsin geriye kalanıydım.

herkes sever ama kimse bi gençlik daha harcamaz uğruna.

Karadutun lekesini sadece kendi yaprağı çıkarırmış. Eskiler insan da aynı bu ağaç gibidir derler. Yarasına ilacı başka yerde arayan yanılırmış. Her yaranın merhemi kendi dalındaymış.