Kafkasli

karanlık basmadan ovalarıma

kainatın duru illetsiz aydınlıkları

katılaşırken çocuk ruhlarında

karanlık basmadan kararmadan taşıtlar et kemik taşıtı tam da

mayalanmış yüreğimin hamuru

ve ne yakıp kavuran

yaklaştırmayan kalıplara

hiçbir daraban olmadan

ziynetli topraklara da

yanardağ akıntısı yer cazibesine mermut akan lav

katiyeti heybetiyle

akıp

dağ'la terbiyeli bir insan eli olan elinle şekillenmeye hazırken

nerede bulabilsem seni

yetişip dizüstü düşebilsem eteklerine karanlık basmadan

dünyayı kapatan karanlık

elimizde kılınç

ben ince işler ustası musa

kardeşim ya ki heybem

değişince kubbeli evim

girdabım -

tövbem

kapımın önünde akan ırmak

en zengin denizcisi incilerin -

uzak şarklara yollanan elçilerin kelimeler

okyanusla yarenliğe dalıp

çoluk çocuğu unutacak kadar bol ve bereketli

binlerce yılçün kurulmuş

bir zemberek içimizde

ağzımıza boşalttı onca sözden

birinin heybeti ve lezzetinden

damağımız çatlamakta ya ani karanlık

'inanana rahmet

inaçsıza esef' olan

Bismillahirrahmanirrahim