Welome To My World!

   Dito sa Pilipinas ay maraming kayong matitikman na ibang-ibang uri ng mga pagkain, Dahil lahat ng lugar dito sa Pilipinas ay may mga sariling mga putahi na sigarado akung magugustohan nyo.

Ang clash of clans ay isang online multiplayer game na kung saan ang mga naglalaro nito ay gagawa ng kanilang sariling “base”, sasanayin ang kanilang mga hukbo at aatake ng iba pang mga manlalaro para kumita ng mga ginto, elixir, at dark elixir na ginagamit para magpatayo ng mga pandepensang gusali, pangsanay ng mga hukbo, at pang upgrade ng iyong mga hukbo. Ang larong itong ay may labing anim na hukbo na sinasanay sa barracks at dalawang heroes. Ang barracks ay isang gusali na kung saan doon mo isinasanay ang iyong mga hukbo. Sa elixir troops mayroong sampung hukbo. Ito ay ang mga barbarian, archer, giant, goblin, wall breaker, balloon, wizard, healer, dragon, at P.E.K.K.A.. Sa dark elixir troops naman ay may anim na hukbo pa lamang. Ito ay ang mga minion, hog, valkyrie, golem, witch, at lava hound. Sa lahat ng hukbo ang healer lamang ang hindi marunong umatake, ang lava hound ang may pinakamalaking hitpoints at ang P.E.K.K.A. ang may pinakamalaking pinsalang magagawa. Barbarian King at Archer Queen ang tawag sa dalawang hero. Sila ay malalaki (mas malaki pa sa lahat ng hukbo), at malalakas.Ang dalawang hero lamang ang mayroong pambihirang abilidad.Mayroon din itong clan war na kung saan naglalaban ang dalawang clan. War base ang tawag sa base nila na ginagamit kapag war. Sa clan war dito madalas lumalabas ang mga magkakaibang attack strategy halimbawa nito ay ang gowipe (golem, wizard, P.E.K.K.A.), gowiwi (golem, wizard, witch), lavalloonion (lava hound, balloon, minion), at marami pang iba. Ang clash of clans ay mayroon ding league kung tawagin nila. Ang pinakamataas ay legend at ang pinakamababa ay ang bronze league para sa mga bagohan. Mayroon din silang animation. Ang pinakasikat nila na animation ay ginampanan ng isang sikat na aktor sa palabas na taken na si Liam John Neeson. Ang clash of clans ay isang magandang laro. Ito ay magandang pang aliw sa mga kabataan at pampalipas oras naman sa mga matatanda. Ito ay nagdudulot ng kasiyahan sa mga kabataan at matatanda dahil maari kang makipag usap sa iba pang mga manlalaro sa pamamagitan ng global chat o clan chat. Sa clan chat lahat ng mga kakampi mo ay maaring makakita ng inyong pinag uusapan at sa global chat limitadong manlalaro lamang ang iyong pwedeng makausap. Sabi nila may namatay na tao na dahil umano sa clash of clans. Siya ay naglalaro habang naglalakad at nasagasaan. Sa facebook din ay may nagsasabing gawa daw ng demonyo ang larong ito. Pero kahit ano pa ang kanilang sabihin ang clash of clans ay isang magandang laro na maari tayong malibang. At lagi lang nating tatandaan na huwag nating kalimutan ang ating mga responsibilidad bilang isang estudyante at isang miyembro ng pamilya.

Ang ating dignidad, ang kahalagahan natin, ating pagkatao ay nakabase sa ginagawa natin para sa sarili natin at sa ibang tao. Kung paano natin sila pahalagahan o tratuhin ay ganon din ang ibabalik sa atin sapagkat ang ating dignidad ang nagsisilbing ating imahe sa lahat ng taong nakapaligid sa atin.

Alam mo yung pakiramdam na marami gusto kang sabihin at ibahagi sa iba, pero sa hindi malamang kadahilanan ay walang maayos na salita ang lumalabas sa bibig mo? Malamang, ang sagot mo ay oo. Ako rin, ganitong ganito ang aking nararamdaman ngayon habang ako ay nagsusulat. Sa sobrang dami ng iniisip ko ngayon, minsan ay bigla nalang nagiging blangko ang isip ko. Bakit kaya? Sabi nila, huwag kang matakot magsalita dahil wala namang mawawala sayo kung susubukan mo. Oo, wala nga, pero may maliit boses sa likod ng aking isipan ang laging nagsasabing, “Oo! Meron! Kaya ‘wag mo nang tangkain pa!” Tila'y parang natakot ako sa boses na iyon. Para bang mas marami pa itong alam kaysa sa akin. Nakakainis. Nakakabaliw. Nakaka– ugh. May bibig, labi, ngipin, dila, at boses nga, pero parang nakalimutan ko yata kung pano sila gamitin. Magsasalita ka na nga lang, di mo pa magawa. Hirap, diba? Maraming nababago ang mga salitang nagagamit ng isang tao, at doon ako natatakot: sa pagbabago. Kaya maraming tao ang napipipi, natatakot, at naghihirap dahil sa epekto nito. Tila'y dahil sa takot na iyon ay mas naging komplikado pa ang mga bagay-bagay. Ikaw? Nahihirapan ka rin bang magsalita? Sabihin mo lang sakin. Makikinig ako.

Hindi lahat ng mga kakilala mo at malapit sa’yo ay maituturing mo nang kaibigan. “Likas na sa atin ang pagbibigay ng tiwala dahil malapit sila sa iyong puso. Pero, sabi nila, “Know your fiends deeply.” At ‘pag nalaman mong may masama silang balak sa iyo, iwan mo. Malay mo, ang mga taong kinilala mong kaibigan ay taksil pala, at ‘ yung mga taong iniiwasan o pinipintasan ng mga tao ay sila pa ang iyong tunay na kaibigan. At ‘pag alam mo sila nga ang tunay mong kaibigan, masasabi mo talagang-ika sa kanta ni Don Seals na “One Friend”=“if I have only one fring left, I want it to be you.”

              Paano ba mag karoon ng isang matatag na relasyon ? Paano nga ba? simple lang , una  kailangan mong maghanap ng isang karelasyon na matapat,may tiwala,may respeto,at lalong - lalo na stick one , hindi yung pabago bago ang gusto, na ginanawa kang  parang laruan lang na kung hindi na gusto papalitan na . Tandaan mo hindi ka laruan ,isa kang  tao.Pangalawa, dapat ito rin ay masipag at mabait,  upang  kung tumagal kayo giginhawa kayong dalawa .Pangatlo at huli, dapat ikaw rin ay tulad niya . Alam kong mahirap maghanap ng taong matapat,may tiwala, at may respeto.Mahirap diba?? Kaya alam mo na ,  kaya hindi ka dapat magmadali sa isang relasyon dahil sa tamang panahon darating rin ang taong para sayo  na mamahalin ka ng buong puso maging sino ka man dahil laging mayroong madaming paraan ang panginoon kung paano ka mapapasaya niya at hahanapan ka ng taong gusto mo at hindi naman talaga kailangan maghanap ng katangian dahil kung kayo talaga  ang itinadhana sa isat -isa hindi kayo maghihiwalay. 

          Ang kanyang trabaho ay hindi biro kaya wag po natin siyang husgahan dahil lang sa mga maling paratang ng mga taong hindi manlang pinagiisipan ang mga ginagampanang katungkulan at ang mga taong natulungan ng ating pangulo.Maaaring hindi ang ating pangulo ang bulag kundi tayo mismo na hindi nakikita ang kanyang mga ginampanang papel sa ating buhay. Nakarating siya sa kanyang pwesto dahil sa ating mga boto. Tayo mismo ang bumoto sa kanya at hindi siya pagkain na pagnasubukan mo na at hindi mo nagustuhan ang lasa ay iluluwa mo na at minsan nagrereklamo pa kung bakit gaanon ang lasa eh ikaw rin naman ang pumili at bumili niyan.

Mahirap maging isang estudyante, oo mahirap. Mahirap gumising sa umaga na halos maunahan mo pa sa pagtilaok ang manok upang maligo, kumain, mag-ayos at magtungo sa paaralan. Mahirap makipagsapalaran sa jeep kasama ang mga pasaherong ayaw mag-abot ng bayad mo. Mahirap makipagpatintero sa mga kotseng dumadaan sa kalsada habang tumatawid ka. Mahirap tumayo sa seremoniya sa umaga habang nakabilad ka sa araw. Mahirap makipagunahan at makipagtulakan sa mga kapwa mo estudyante sa kantin upang makabili ng paborito mong pagkain. Mahirap gumuwa ng mga proyekto at takdang aralin na halos di mo alam kung papaano sisimulan. Mahirap ‘di ba? Ngunit kung inyong titignan, ay napakasarap maging isang estudyante dahil paggising mo sa umaga ay may almusal na agad at may baon ka pa. At sa eskwelahan naman ay naghihintay ang mga matalik mong kaibigan na hindi pumalya na bigyan ka ng isang buong araw ng halakhak at saya. Yung mga kaibigan mong mga praning at baliw na sa mga oras na ikaw ay lugmok na lugmok ay patatawanin ka at pipilitin kang ngumiti dahil kung hindi ay pagtutulungan kang kilitiin at asarin. Magkukwentuhan, magtatawanan, at magdadamayan sa bawat oras, lalong lalo na sa oras ng kagipitan. Sa pagiging estudyante ay doon mo matatagpuan ang mga totoo mong kaibigan at doon na rin ninyo mapagtutulungang buoin ang inyong pagkakaibigan. Makakabuo kayo ng masasyang memorya na inyong aalahanin sa hinaharap. Mayroon mang mga ‘di kagalak-galak na pangyayari sa buhay estudyane mo ay huwag kang susuko dahil pagsubok lang yan. Isa lamang yan sa mga tinik na ating haharapin habang tayo ay nag-aaral upang makamit ang ating mga pangarap sa buhay.

Mahirap maging isang estudyante, oo mahirap. Mahirap gumising sa umaga na halos maunahan mo pa sa pagtilaok ang manok upang maligo, kumain, mag-ayos at magtungo sa paaralan. Mahirap makipagsapalaran sa jeep kasama ang mga pasaherong ayaw mag-abot ng bayad mo. Mahirap makipagpatintero sa mga kotseng dumadaan sa kalsada habang tumatawid ka. Mahirap tumayo sa seremoniya sa umaga habang nakabilad ka sa araw. Mahirap makipagunahan at makipagtulakan sa mga kapwa mo estudyante sa kantin upang makabili ng paborito mong pagkain. Mahirap gumuwa ng mga proyekto at takdang aralin na halos di mo alam kung papaano sisimulan. Mahirap ‘di ba? Ngunit kung inyong titignan, ay napakasarap maging isang estudyante dahil paggising mo sa umaga ay may almusal na agad at may baon ka pa. At sa eskwelahan naman ay naghihintay ang mga matalik mong kaibigan na hindi pumalya na bigyan ka ng isang buong araw ng halakhak at saya. Yung mga kaibigan mong mga praning at baliw na sa mga oras na ikaw ay lugmok na lugmok ay patatawanin ka at pipilitin kang ngumiti dahil kung hindi ay pagtutulungan kang kilitiin at asarin. Magkukwentuhan, magtatawanan, at magdadamayan sa bawat oras, lalong lalo na sa oras ng kagipitan. Sa pagiging estudyante ay doon mo matatagpuan ang mga totoo mong kaibigan at doon na rin ninyo mapagtutulungang buoin ang inyong pagkakaibigan. Makakabuo kayo ng masasyang memorya na inyong aalahanin sa hinaharap. Mayroon mang mga ‘di kagalak-galak na pangyayari sa buhay estudyane mo ay huwag kang susuko dahil pagsubok lang yan. Isa lamang yan sa mga tinik na ating haharapin habang tayo ay nag-aaral upang makamit ang ating mga pangarap sa buhay.

          Ang kanyang trabaho ay hindi biro kaya wag po natin siyang husgahan dahil lang sa mga maling paratang ng mga taong hindi manlang pinagiisipan ang mga ginagampanang katungkulan at ang mga taong natulungan ng ating pangulo.Maaaring hindi ang ating pangulo ang bulag kundi tayo mismo na hindi nakikita ang kanyang mga ginampanang papel sa ating buhay. Nakarating siya sa kanyang pwesto dahil sa ating mga boto. Tayo mismo ang bumoto sa kanya at hindi siya pagkain na pagnasubukan mo na at hindi mo nagustuhan ang lasa ay iluluwa mo na at minsan nagrereklamo pa kung bakit gaanon ang lasa eh ikaw rin naman ang pumili at bumili niyan.

          Sino nga ba ang pumatay kay Luna? Sino nga ba ang may sala?

Ngunit para sa akin parehong pampubliko at pribadong eskwelahan ay mabuti dahil hindi basehan ang eskwelahan upang tayo’y matuto. Sapagkat, nasa estudyante ito kung dedikado siya sa pagiging estudyante, pribado man o pampublikong paaralan, kung alam niya kung paano gampanan ang pagiging tunay na estudyante, tiyak siya ay magiging propesyonal at makakamit niya ang kanyang pangarap. TANDAAN , mag-aral ng maigi. Dahil tulad nga ng sinabi ng ating pambansang bayani “KABATAAN ANG PAG-ASA NG BAYAN”.