Οι άνθρωποι είμαστε περίεργοι. Συνήθως λέμε ο,τι γίνει, όπως τα φέρει η ζωή...

Σπανίως παλεύουμε για να είμαστε κοντά σε αυτούς που θέλουμε απομακρύνοντας καθετί αρνητικό.

Πολλές φορές μέχρι να καταλάβουμε ότι πρέπει πάντα να γίνεται το δεύτερο, είναι ήδη πολύ αργά... Καθημερινά χάνονται άνθρωποι απρόσμενα, από το πουθενά. Και όσοι καταλαβαίνουν τι πάει να πει ζωή και το ποσό σημαντική είναι, είναι εκείνοι που μένουν πίσω και θρηνουν για τους ανθρώπους τους.

Κανείς δε ξέρει τι ξημερώνει, για αυτό και οφείλουμε να ζούμε την κάθε μέρα στα άκρα. Τον έρωτα, τη φιλία, την κάθε απόλαυση με τους ανθρώπους που μας νοιάζονται.

Εσύ που το διαβάζεις αυτό τώρα... άργησες ή προλαβαίνεις ακόμα να τα αλλάξεις όλα;