you have never really lived until you have done something for someone who can never repay you
so this happened kanina, i never expected my day to turn out like this
me and my best friend were on the van otw home from sm bacoor when we noticed this lady talked on the phone, rinig na rinig namin ung sinasabi niya rinig rin namin ung pag hikbi niya dahil sa pag iyak
she looked like a fine lady, mejo malaki but she looked really nice
i couldn't help but listen to the words she was speaking, may sakit ung anak niya nagkaron daw ng nana sa utak, napa shit ako sa loob loob ko nung narinig ko to, and she needed money for her son's surgery. she was talking to another lady on the phone at nangungutang siya ng 1.5k.
"ate kahit hindi 1.5, kahit 1000 lang pangdagdag sa pangbayad sa ospital.."
shet, masakit pakinggan pero sigurado akong mas masakit ung pinagdadaanan ng babae.
pag walang nagbigay sa babaeng to ng tulong, walang puso ang mga to.. ang nasa utak ko habang papalapit na kami sa babaan
the guy next to her made the 1st move, inabutan siya ng pera at sinabing magdasal nalang. na touch ako kahit hindi sakin ginawa un kasi diba complete strangers tapos ganon
sumunod na ung ibang nasa paligid niya at nagsibabaan na rin sila
apat nalang kami sa loob ng van at gustong gusto ko na siyang abutan, alam kong 100php nalang natitira kong pera sa wallet pero hindi ako makakatulog pag di ko siya binigyan
nag para na ko sa van at ng tumigil nilapitan ko ung ale at inabot ang natitira kong pera
"ate pangdagdag lang po", sabi ko
"salamat", sabi niya sabay ngiti
bumaba ako sa van at naglakad pauwi ng masaya, hindi mabigat ang damdamin. aaminin ko first time kong tumulong ng ganon at kahit maliit lang ang halaga ng naibigay ko at least masasabi kong nakatulong rin ako :) im happy na nagawa ko un, nakaka proud din
i hope that child becomes well
at sana rin mas marami pang tao na magbibigay ng tulong sa mga taong hindi nila kakilala