Herkes bir şekilde yoluna devam ediyor, ben yolun sonunu görmüş ama başka bir yola başlayamamış ve güvenimi herkese kaybetmiş gibiyim.

Hiçbir yere ait değilim. Her yerden gitmek istiyorum.

O toplasın diye dağıttın kendini. İnsan istiyor bazen di mi. Hangi duvara çarptın söylesene. Bu nasıl talan olmak..

Başkalarıyla aydınlığa koşan sevdiklerimiz yüzünden karardık biz.

Tutunduğum dal elimde kalıyor, böyleyken güzel şeylerin olacağına pek inancım kalmadı artık.

Sabır taşı olsa çatlardı, ama yürek bekler, bilirsin

kimsenin kötülüğünü istemediğim hâlde kötülüğüm istenmiş gibi hissediyorum.

kafamın ve içindekilerin amına koyayım

dayanmaya çalışıyor ve sigara tüttürüyorduk. hayatta kalmak bile bir zaferdi.

benim küçük kızım, bir insan tarafından karşılık beklenmeden sevilmenin güzelliğini sana ilk öğretecek kişi olacağım.

ağladığımı bilirdim ama ağlamaktan gözlerimin morarma derecesine kadar geleceğini bilmezdim.

mezar taşıma ‘seni ayakta karşılayamadığım için özür dilerim’ yazacak kadar çok, inan bu kadar çok.

Hiçbir şey yokmuş gibi davranıyorum ama bir takım şeyler baya ağırıma gidiyor.

O kadar güzel bekliyorum ki seni,

Şeytan bile günahı böyle güzel beklemedi.

Dudakları, bir kavimin ruhuma göçüşü gibi kalbimde yeni bir çağ başlattı.

En büyük isyanımdır prangalanmış sokakları dudaklarım dudaklarına değerken özgürleştirmek