09.09.14

Çok acıttın canımı çok.

Ev derli toplu olsa nolur? İçindeki yuva dağılmış bir kere.

Canımı yakmakla kalmayıp derin bir yara açtın içerimde. Senin bıraktığın her ize hayranım ama bu denli kanayıp da durmayan bir yaranın sahibi olmak yürek ister. Bana bir yara değil de sanat eseri bıraktın sevgilim. Bu senin en görkemli eserin.

Ben çok hatalar yaptım, bak yapmadım demiyorum. Ama "Düştüysem de sana bakarken düştüm." be.

"O olmazsa yaşayamam" dediğim insanı bile kaybettim, ben hâlâ ölemedim.

Bir yerde okuduğum ve hoşuma giden küçük bir paragraf için beş yüz otuz üç sayfalık kitabı okuyan bir insanım. Sana kapılıp vazgeçememem de hep bu sebepten.

"Umarım seni getirir bana yarınlar."

"Artık aynaya bakmayı kaldırmıyor içim." Bu hissi anlayamazsanız.

Gece 00.30'da yastığın üzerine özenle iliştirilmiş ufak bir not: "Ben beceremedim ama sen kendine iyi bak, iyi davran, hep iyi ol ve sev; ben beceremedim."

Onun için o kadar şey feda ettikten sonra hiçbir şeye değmediğini anlamak, yaptığım; feda ettiğim her şey için pişman olmak; Verdiğim sevginin, değerin, her şeyin onun için önemi olmadığını görmek beni o kadar yıktı ki, Dünyanın en iyi mimarının yaptığı bina çöktüğünde hissettiği o duygudan daha kötü durumdayım.

"Saçından yıldız tozu dökülüyor ellerime." 🌠

"Merhaba kadın! Gel beraber ıslanalım. Gökten deniz yağsa, aramızdan su sızmamalı." -Sokrat St

⚡️

En ufak bir kıvılcım görsem alev sanıyordum. En büyük aldanışlarım da bundandır.