Blablabla

Tüm güzel olan şeyler ya yasadışı ya da ahlaksızca. Sanki evren bizim mutsuz olmamızı istiyor. Yaşanılan ömrün ortalama 70 yıl olması (ki pek umutlu bi ortalama) ve bu süre zarfında kendimizi unutmamız sanki biri bizimle oyun oynuyormuş hissi yaratmıyor mu sizde de?  

Biz dallarında sallanırken portakal ağaçlarının, mezara girmiş en güzel ADAMlar. Belki ondandır bunca yıllık yalnızlık.  Kimseye bir satır söz yazmamış olmamız. Kimseye aydınlık bakmamış olmamız. Ceplerimiz sokmamız üşüyen ellerimizi. Ve belki çoğu kez nefesimiz ile ısıtmayı seçmemiz. Hep emanet durması yanımızda sevilenlerin. Hep bi gidesimizin gelmesi bakışmalardan. Belki de ondan yavaş geçmesi zamanın. Kurduğumuz cümlelerin hep hüzün kokması. Sevilecek adamlar hep yıldız olmuş. Şarkı olmuş. Anı olmuş. O gülüşü gökyüzü adamlar. Sesi sıcak adamlar. Duruşu onurlu adamlar. Bunca lafım şimdi onlar gibisinin olmamasından değil. Onların bir yerde bir çiçeğe can veriyor olması..  

Yavrucuklarım benim. Benim ekmeğim mi var, Senin de olacak, Senin ekmeğin mi var, Bütün herkesin olacak. Ve hayat o zaman Öylesine güzel olacak, Günümüzün küfürleri Çok uzaklarda kalacak. Şarkılar söyleyeceğiz bir ağızdan

Sana önerdiğim şeyi tekrarlamak istiyorum; yaşam tarzında köklü bir değişiklik yapmalı, daha önce hiç duymadığın ya da yapmakta kararsız kaldığın türden şeylerin tamamını yapmaya başlamalısın. Çoğu insan onları mutsuz eden koşullarda yaşıyor ve gene de bunu değiştirmek için hiçbir şey yapmıyorlar. Çünkü güvenli, rahat, rutin bir hayata koşullanmış durumdalar. Tüm bunlar huzur veriyor gibi görünse de insanın içindeki maceracı ruh için kesin olarak belirlenmiş bir gelecekten daha yıkıcı bir şey düşünemiyorum. İnsanın yaşama arzusunun özünde macera tutkusu yer alır. Yaşamın keyfi yeni deneyimlerde yatar, bu yüzden sürekli değişen bir ufuktan daha büyük keyif olamaz.” “YAŞADIĞIM BU HAYAT BENİM SEÇİMİM.”

http://www.youtube.com/watch?NR=1&v=cM6AV8LhdIw&feature=endscreen