Hej Blåmes!

[Off-topic] Sezon Gotlandzki się skończył czekamy na kolejny - już w 2017. A tymczasem onitologia rzuciła mnie w głebokie tropiki gdzie miałem okazję badać kolibry Kostaryki. Złapane w lipcu 2016 w okolicahc Las Cruces i San Vito - w ramach projektu badania koloru upierzenia ptaków. Kolibry to niesamowite ptaki, żywiące się głównie nektarem i drobnymi owadami. Las tropikalny jest pełen ich furkotania i szybkiego lotu - a kolory ich upierzenia po prostu zachwycają. I jeszcze jedno - ich polskie nazwy są po prostu bezbłędne! :)

[Dzień 48] RW35B ma już 8 dni! Pisklętom zaczynają wyrastać pióra, otworzyły się im też oczy. Teraz są spokojniejsze - pewnie są najedzone i zamiast krzyczeć - pozostają w bezruchu, żeby “ukryć” się przed napastnikiem (czyli mną ;)). W tym wieku poza ważeniem każdy pisklak dostał swoją unikalną metalową obrączkę. Od teraz jest już dokładnie śledzony dzięki swojemy indywidualnemu numerowi.

[Dzień 45] Pisklęta w RW35B mają już 5 dni :) Jak widać dość mocno dopraszają się jedzenia - ich szeroko otwarte dzioby to sygnał dla rodziców ułatwiający “trafienie” ze zdobyczę. Najlepiej wybijające się pisklę wygrywa i rośnie najszybciej.

Gniazdo FO62 (Fide Odvalds) - jak na razie nasza rekordzistka - 14 jaj! Czekamy na pisklaki i trzymajmy kciuki, żeby wszystkie dotrwały do wylotu z gniazda :) (co wcale nie jest takie trudne, sezon zapowiada się świetny).

[Dzień 42] W gnieździe RW35B (RW to Rudvier West, jedna z naszych powierzchni badawczych) pisklęta mają już 2 dni. Głośno proszą o jedzenie (słyszycie te piski?) i odruchowo otwierają dzioby na najlżejszy dźwięk z góry. Najsilniejsze pisklaki krzyczą najgłośniej i wygrywają, przez co mogą rosnąć najszybciej. Jaskrawe wnętrze dzioba to kierunkowskaz dla rodziców, dzięki temu wiedzą gdzie wtykać przynoszony pokarm. Dziś od każdego pobraliśmy maleńką próbkę krwi (spokojnie, jest to prawie bezbolesne i pisklętom nic się nie dzieje) oraz wszystkie zostały zważone. Na tym etapie życia są to ślepe fabryki przetwarzające pokarm na swoją masę. W dniu wyklucia ważyły 0.8 g, dzisiaj już 2 g. Przybrały ponad 100% swojej masy w 2 dni!

[Dzień 39] Pierwsze klucie! W Rudvier West (gniazdo 35B) wykluły się pierwsze pisklęta. Są bardzo nieporadne, nagie i ślepe ale już za kilka dni będą ważyć 5-razy tyle i dzielnie krzyczeć o więcej i więcej jedzenia. Już teraz na sam odgłos otwieranego gniazda podnoszą głowy i otwierają dziób - to ważny odruch, umożliwia on rodzicom sprawne karmienie maluchów.

Widzieliście kiedyś bijące serce sikorkowego jajka? To jajo samica ogrzewa swoim ciepłem od 2 dni. Ciągle jest w nim mnóstwo żółtka (stąd żółty kolor) ale widać też różowe “żyłki” - są to zaczątki samego zarodka i jego układu krwionośnego obrastające żółtko. Z niego zarodek przez kolejne 13 dni będzie czerpał wszystko, co mu potrzebne do życia. W centrum widać maleńki, pulsujący czerwony punkcik - to 2-dniowe serce, które już pompuje krew w tym mikroskopijnym zarodku. Jajo bezpiecznie wróciło do gniazda - spotkamy się z nim za ok. 11 dni kiedy już będzie wyklutym pisklakiem.

(ciągle w modzie: szarość)

Wkrótce więcej szczegółów sezonowych, a na początek pieknej wiosny - buźka, która przywitała mnie dziś w lesie wychylając się spod pniaka. Czy to aby nie nornica?

Rok temu Gotlandia przyniosła mi wiele szczęścia - dzięki moim sikorkom i ich historii, która zrodziła się przecież tutaj, na Gotlandii - wygrałem 4. edycję konkursu popularyzatorskiego FameLab. Powyżej film-wspomnienie z poprzedniego sezonu - a już wkrótce świeże newsy z tegorocznego sezonu badawczego. Ciekawe co tam się dzieje w malutkich sikorzych główkach...