uzaklaşmaya ihtiyacım var. ama kaçmak değil bu, sadece artık savaşabilecek kadar sağlıklı bir ruha sahip değilim. isterseniz pes etmek deyin. çabalamış, çabalamış, çabalamış; olmamış. sonra da gitmiş.

Kendi içimde hissetmediğim yerdeyim

Tam ortasındayım. Bazılarınız bilir, bir yerin tam ortasında olmak, hiçbir yere ait olmamanın ilk durağıdır.

sevildiğimi hissetmiyorum oldukça uzun bir zamandır

insan bi yaştan sonra istediği gibi gerçekleştiremediği kendinin de yasını tutuyo ister istemez..

artık ne söylerse söylesin gönlümü alamaz dediğiniz kişinin zaten hiç öyle bir niyetinin olmamasının getirdiği çaresiz farkındalıkta bir çeşit travmadır

o kadar duygu bu kadar duygusuz birine dönüşmek için miydi

Frida Kahlo’nun da dediği gibi: “Bir dik duruşun; kaç yenilgi, kaç gözyaşı, kaç kalp ağrısı ettiğini bilemezsiniz.”

Benim için aynısını yapmayacak insanlar için her zaman en iyisini yaptım

Olabilir, insan karşılıklı sandığı o bağın karşı tarafta aslında hiçbir zaman oluşmadığı gerçeğiyle ansızın yüzleşebilir.

bi bakmışsın etrafa neşe saçıyorum bi bakmışsın hiçbir şey düşünmemek için saatlerce uyuyorum.