Göktuğhan

Sabahattin Ali'nin dediği gibi: "Herkese içindeki iyilik kadar iyi bir hayat dilerim."

Tutunamayanlar'da; "Kollarımı açıp tüm insanlığı kucaklıyorum.'' diyen Oğuz Atay, Tehlikeli Oyunlar'da: "Bütün insanlığı kucaklamak isterken, neredeyse bu dünyanın altında eziliyordum." diyerek umudunu kesmişti insanlardan. Bu, hayatın en yorucu vazgeçişidir.

Biriyle evlenmeden önce kendinize şunu sorun: “Ben bununla izlediğim filmleri, okudugum kitapları konuşabilir miyim?”

Tanıyorum seni, sevseydin gelirdin.

Kafka'ya şu cümleyi yazdıran dünyaya da kırgınım: "Umut olmasına var, sınırsız denecek kadar umut var, ama bizim için değil."

Sevgi göstermek için hep son anları bekliyorsunuz; hastane koridorlarını, siren öncesini, veda vaktini ama ölümün son anı yok. O ansızın gelecek, yüreğinize binen pişmanlık hiçbir şeye fayda etmeyecek.