Hatunbiri

- alo? - alo? - alo? - alo? - geliyor musun? - gelirim, neredesin? - bir ada burası, hâmûşânmış adı. - bulurum. - yüzersin. - olur. bikinim içimdeydi, havluya gerek yoktu, su iyi gelirdi. kapıyı kilitledim, telefonu ve anahtarı kenardaki çöp kutusuna attım, kibritim ve sigaram vardı. bir de gidecek bir adam, adı hâmûşân. yüzmeden önce yürümem gereken 880 km vardı ve koymazdı. hayal falan kurardım yürürken ne bileyim, çiçeklere bakardım, köpek severdim, kasabalardan geçerdim, hayatları zannederdim, seni özlerdim, nefes alıp verirdim, yüzümü yıkardım, bulutları izlerdim, belki içerdim, ayık gezerdim, elma çalardım, müzik bakardım, yıldız kayardım, dilek olurdum, aya dalardım, pavyon basardım, rüzgar eserdim, seni severdim. mola vermezdim ama, beni beklerken yorulmayasın diye hiç dinlenmezdim. bahir kıyısına gelene dek yorulmaz, hatta belki yüzmeyi bile bilmeden atlardım. cesurmuşum gibi çek allahım, o'na yaklaşınca atlayacağım dememiş miydim? kayalardan korkmazdım, denizden de, balıktan zaten, yorgunluğu sikeyim, ama yosunlardan ödüm kopar. yine yapamadım ulan. en zararsızından kendimi korudum yine iyi mi? olsun. yine de atladım. neticemin üstüne tabi ayol, artistik patinaj mıyım? gulp gulp derken yüze çıkmışım, gözüm yandı, yine de açtım, çırpınacağım derken meğer yolu yarılamışım. gözüm çok yanıyordu, yine de açtım. suyun içinde, boyumu en fazla geçen yerde, yolun yarısında, seni görür görmez kendimi salıverdim. o yüzden duymamışım ''biliyorum aslında ölüsün ama hadi nefes alalım'' dediğini. farketmemişim beni sırtlanıp adaya kadar itelediğini. anlamamışım kıyıya çekip bana verdiğin nefesi. bilememişim adının manasını. biliyorum aslında ölüyüz de, hadi biraz nefes alalım mı? güzel olmaz mı?