tekli koltuğa seninle sıkışabilirdik.

zaten herkes sığdı biz sığmadık dünyaya.

Bazen ileri adım atmak yerine, kendine rastlamak için geri geri adım atarsın.

zaten herkes sığdı biz sığmadık dünyaya.

Enkazlardan sağ çıktık, sağlam değil.

Aniden sen geldin ve mahvettin beni..❤️

Ruhunu yara bere kaplamış lakin sen tüm yaralarını çiçeklerle saklamışsın....

Ceplerimde tasolar,bilyeler,oyuncu kartları yok artık ya da kucağımda o çok sevdiğim kırmızı elbiseli küçük bebeğim yok. Düşünce ağlayıp,sarılmak için kendimi naza çekmek yok. Çünkü artık düşsem tek başıma olduğum yüzüme hakikatli bir tokat darbesi ile gösteriyır kendini. Ellerimi ceplerime sokamaz oldum ruhumu kesen can kırıklarımı doldurmuşum çünkü. Kafamı çevirdiğim yer yanlızlık. Baktığım her yer kanrevan içinde. Sanırım artık yenildim.

Çetin geçen kışın ardından gelen bahar gibisin...'

Herşeyi habersiz yaşadığım günlerden sadece biriydi. Seni görmüştüm içimde yavaş yavaş bir aşk filizleneceğini bilmeden seni görmüştüm. Seni gördüğümde içim içime sığmayacağını bilmeyerek bakmıştım yüzüne. Gözlerinde başka kimsenin görmeyeceği cenneti görmüşüm farkında olmadan. Sana baktığımda başka kimseye öyle bakamadım. Herkes gördü ama sen farkında olmadan yaptıklarınla beni görmedin,göremedin bir bana kör oldu. Cennet diye nitelendirdiğim gözlerin. Çığlık çığlığa 'yapma' diye haykırdı kalbim ama seslendiremedim.