Gerçeklergüneş

Fethiye tatili vesilesiyle gezip görme şansı bulduğum yerlerden birisi olan, antik dönemde “Karmylassos” adını taşıyan, günümüzde “Kaya Köy” denilen görülmesi gereken köyden bahsetmeden, isterseniz önce Fethiye’nin tarihi kökenin nereye dayandığından dem vuralım.

Fethiye, çok eski çağlardan beri önemli bir yerleşim merkezidir. Bu kente antik dönemde “Işık Yurdunun İnsanları” anlamına gelen Likyalılar sahip olmuştur. Antik tarihin izini sürenler tarafından belirtildiğine göre, o dönemlerde bu bölgenin adı Telmessos’dur. Telmessos M.Ö.545’de Perslerin egemenliğine girmişse de M.Ö.333’de Büyük İskender’in olmuştur. Büyük İskender’in dünyadan ayrılışından sonra Telmessos bir süre Mısır Kralı Ptalomus’un egemenliğinde kalmıştır. Daha sonra Roma İmparatorluğu tarafından işgal edilmiş, bu dönemde “uzak diyar” anlamında Meğri (Makri) ismiyle anılmıştır. Roma İmparatorluğu ikiye bölündükten sonra Fethiye (Meğri) Doğu Roma/Bizans İmparatorluğu’nun sınırları içinde kalmış olup, 1282 yılında Menteşe Beyliği’nin kurucularından Menteşe Bey tarafından fethedilmiştir. Osmanlı toprağı olması ise 1424 yılına denk gelmiştir. Osmanlı döneminde bu bölge halk arasında Beşkaza diye anılmıştır. Cumhuriyetin kurulmasıyla Muğla’ya bağlanan Meğri, 1913 yılından Şam’dan havalandıktan sonra Teberiye yakınlarında uçağı düşürülen pilot Fethi Bey’in ismine ithafen Fethiye olmuştur (1934).

Dükkânların oyuncak bölümünü gezerken genelde anne ve babalar her seferinde çocuklarına “Oyun yaşını çoktan geçtin oğlum/kızım...” gibi cümleler söylerler. Eğitim sisteminin ağırlığı ile zaten çocuklar oyunu unutmuş; tamamen derslere, sınavlara ve ev ödevlerine eğilmiş durumdalar. Okulda kısıtlı olan oyun oynama zamanı, evde de çalışan anne-babaların yoğun hayat tarzı ile engellenebiliyor. Anne-babalar da çocuğun akademik başarısına bir hayli yoğunlaşarak, oyunun gücünü ve önemini unutmuş durumdalar. Hafta sonları, bazı anne-babalar çocuğu sosyal aktivitelere göndererek bir nebze olsun çocuğa nefes aldırdıklarını düşünüyorlar. Oysa bir spor/sanat aktivitesi oyunun yerini tutmamaktadır. Örneğin; bir spor aktivitesi genellikle bir yetişkin tarafından kontrol edildiği için çocuk kendi kararlarını verme ve kendi davranışının sorumluluğunu alma gibi fırsatlardan yoksun kalmış oluyor. Buna karşın, çocuk kendi oyununu oynarken kendisi kurallar koyuyor, takım kuruyor ve kendi davranışının sorumluluğunu alıyor.

Belgrad şehri Tuna ve Sava ırmaklarının kesiştiği noktada kurulmuş, diğer Avrupa Devletlerinin başkentlerine göre biraz sönük gibi kalsa da güzel bir yer. Nereleri gezip görebiliriz diye önceden küçük bir araştırma yapılmasında fayda var. Rastgele gezmek, elbette doyurucu olamıyor. Belgrad’a yolunuz düşerse nereleri mi görmelisiniz? Size küçük bir liste sunabiliriz…

Yukarıda gördüğünüz resme bakınca içinizden bazı duyguların yükselişe geçtiğini düşünüyorum. Bu duygular bazılarında romantikliğin zirvesine kurulur, bazılarına ah keşke ben orada olsaydım dedirtir, bazılarını kıskançlık krizlerine sokar, bazılarına da bu resmi ben neden çekemedim iç geçirmelerini yaşatabilir…

Yukarıda gördüğünüz resme bakınca içinizden bazı duyguların yükselişe geçtiğini düşünüyorum. Bu duygular bazılarında romantikliğin zirvesine kurulur, bazılarına ah keşke ben orada olsaydım dedirtir, bazılarını kıskançlık krizlerine sokar, bazılarına da bu resmi ben neden çekemedim iç geçirmelerini yaşatabilir…

Şimdi düşünün bir Yaz ikindisindesiniz.

Denizin serinliği tatmış ve yürüyüştesiniz…

Belki de eşinizle terliklerinizi-sandaletlerinizi-ayakkabılarınızı elinize almış, el ele dalgaların serinliğini ayaklarınızda hissederek adımlıyorsunuz…

Belki de incecik sahil kumunu üzerine konuşlandınız ve bu güzel manzarayı izliyorsunuz…

Belki de bu manzarayı resmetmek için bekliyorsunuz….

Belki ile başlayan şıklarınız ne olursa olsun, bu sahilde olduğunuzda, güneşin hoşça kal diyen ışıklarının kızıllığının çöküşünün bıraktığı manzarayla iç içesiniz…

Bir Ölüdeniz olmuş Akdeniz’in durağanlaşmış dalgalarının sahile hafiften gelişinde kızıllığın yansımaları, sizi de anlam yüklü yapmaz mı?

Yükünüz hislerinize vurunca Yaz’ın tadı burada dersiniz…

Bu tadı almanın yolu ise belli…

Bu sahilde olmak…

Bu sahil ise çok uzakta değil…

Turizmin tam anlamıyla yararlanamadığı Finike’de…

Sahi Sahilkent’i bilir misiniz?

İncirağacı da denir, Yeniköy de…

İşte tam da burası…

Not: Bu resim Finike MYO Öğretim Görevlisi Abdullah Turhan tarafından çekilmiştir.

Yukarıda gördüğünüz resme bakınca içinizden bazı duyguların yükselişe geçtiğini düşünüyorum. Bu duygular bazılarında romantikliğin zirvesine kurulur, bazılarına ah keşke ben orada olsaydım dedirtir, bazılarını kıskançlık krizlerine sokar, bazılarına da bu resmi ben neden çekemedim iç geçirmelerini yaşatabilir… Şimdi düşünün bir Yaz ikindisindesiniz.

Denizin serinliği tatmış ve yürüyüştesiniz…

Belki de eşinizle terliklerinizi-sandaletlerinizi-ayakkabılarınızı elinize almış, el ele dalgaların serinliğini ayaklarınızda hissederek adımlıyorsunuz…

Belki de incecik sahil kumunu üzerine konuşlandınız ve bu güzel manzarayı izliyorsunuz…