Hakan Günday

Kitaplarında kullandığın el yazılarından sana ait olan var mı?

Düşüncelerinize aşığım!

Tanrı'nın Tanrısı yok. Biz ona inanıyoruz, ama o hiçbir şeye inanmıyor. Belki de tek gerçek tanrısız, Tanrı'nın kendisi. Tanrısızlık Tanrı'ya mahsus! Bu yüzden, kurallarda asalet ve adalet arama! Çünkü Tanrı, ne asil ne de adil olmak zorunda

Sırasıyla Cenk, Hakan ve Afgan konuşuyordu. "İnsan kendini öğrendi." "Sonra başını kaldırdı ve diğer insanlara baktı." "Evet." "İnsan paradan önce harcamayı öğrendi." "Sonra harcayacağı bir şey kalmadı ve diğer insanlara baktı." "Evet." "Diğerleri ne yapıyorsa o da aynısını yapmaya başladı." "Yani kendini harcadı." "Evet." "Ve insanın başına kendisinin getirdiği en büyük felaket olan..." "Heba..." "Dönemi başladı."

Notalar yavaşladı ve göz kapakları birbirlerine kalktı. İkisi de uzanıp kadehlerini aldı ve gözlerini aşklarından ayırmadan yudumlarını çektiler.Bir nefes gibi.Bir nefes zehir..

Hiçbir şey sonsuz değildir. Özellikle de zaman...

Bazen dünyanın bir kasa olduğunu düşünüyorum. Tanrı'nın parasını sakladığı bir kasa. Para biriminin insan olduğu bir evrendeki küçük bir kasa. Tann'nın paraya ihtiyacı olduğu zaman bü­yük savaşlar, felaketler, ölümler luyor. Ölenler harcanıyor. Kalanlarsa faiz yaratmak için ürüyor.Eğer öyle olsaydı biz, nereden geldiği belli olmayan sahte paralar olurduk Hiçbir yerde geçmeyen sahte insanlar.