Hanne

Hey!

Vandaag ben ik eindelijk mijn hello-activity box kunnen gaan langsbrengen!

Ik vond het een zeer leuke ervaring om mijn creativiteit te kunnen gebruiken om de kindjes blij te maken, jammer genoeg kan ik het spel niet meespelen of uitleggen door deze “rare tijden”.

De activiteit die ik had voorzien was een bordspel met als thema “wandeling door het bos” ook had ik er kleine opdrachtjes aan toegevoegd en zorgd het ook voor een goed groepsgevoel, de foto’s ervan kan je terugvinden in één van mijn vorige Posts!

Ik hoop dat ze er blij mee gaan zijn!

Lots of love

Dit is mijn lieftallig opa’tje!

Een paar jaar geleden kwamen we te horen dat mijn lieve opa’tje alzheimer heeft. We zagen dit natuurlijk ook al aankomen doordat hij veel niet meer wist, hij het ijs in de oven legde, met de grasmaaier naar de winkel ging omdat hij zijn auto niet meer mocht gebruiken en nog veel meer zotte dingen deed. In het begin kon mijn nonkel hem nog ondersteunen thuis maar dit werd moeilijker en moeilijker omdat hij s’nachts wegliep en begon te vallen.

Hierdoor moest hij naar een rusthuis. Als familie is dit een heel moeilijke beslissing om te nemen. Want hierdoor moet je hem ook een stukje los laten. In het begin had mijn opa’tje het er heel moeilijk mee. Elke keer als wij langs kwamen wou hij terug mee en begon hij tranen in zijn ogen te krijgen, dit zorgde dan ook voor traantjes wanneer mijn mama en ik het rusthuis moesten verlaten. Het rusthuis was ook niet zo’n gezellig plek en er werd niet veel aandacht besteed aan de mensen.

Door de slechte omstandigheden hebben we dan ook beslist om hem naar een nieuw rusthuis te brengen. Het rusthuis waar hij nu zit is echt zoveel beter! Ze hebben een kamer dat ze gezellig kunnen inrichten, de begeleiders zijn heel vriendelijk en behulpzaam, ze doen er veel activiteiten en tenslotte mijn opa’tje is er heel gelukkig!

In het begin had hij het er ook nog wel moeilijk mee maar doordat de familie door Corona niet langs mocht komen heeft hij zich snel kunnen aanpassen doordat hij zijn familie niet constant zag weggaan.

Deze dag is mijn opa’tje nog steeds gelukkig en Skype we elke week met hem. Iemand loslaten door hem naar een rusthuis te brengen wanneer die persoon het niet wil is niet gemakkelijk maar we kunnen hem nog altijd zien en het belangrijkste is dat hij de goede zorg krijgt en dat hij gelukkig is! ❤️

Lots of love

“Hoe ben ik er op gekomen om mensen te ondersteunen in hun mentale problemen of om mensen psychologisch te begeleiden?”

Dit is een vraag die ik heel vaak krijg. Op mijn vorige post kon je al merken dat het komt omdat ik in mijn omgeving al heel veel heb gezien en heb meegemaakt.

Op heel jonge leeftijd was er een vriend van mijn beste vriendin die het niet meer zag zitten. Ik was 15 jaar toen ik dit te horen kreeg en wist niet goed hoe ik dit moest oplossen. Ik kreeg berichten aan waar hij een mes vast had, dat hij zelfmoord wou plegen en dat het hij het leven niet meer zag zitten. Gelukkig kwamen de ouders op de hoogte en konden ze hem de hulp geven die hij nodig had.

In mijn omgeving zie ik ook mensen die het thuis moeilijk hebben of hebben gehad. Partner geweld bij de ouders, stiefouder die slaagt,... Ook komt drank en drugs er vaak bij kijken. Dit is natuurlijk heel moeilijk om te horen of te kunnen begrijpen als je het thuis zelf goed hebt.

Wanneer je dit op een jonge leeftijd allemaal hebt gezien of gehoord zet dit je echt aan het denken. “Hoe kan ik helpen” “waar kan hij/zij terecht” “hoe moet ik hier zelf mee omgaan”

Daarom neem ik de stap om te leren hoe ik andere mensen kan helpen met dit soort problemen. Het wordt geen makkelijke studie maar ik heb het er voor over!

Lots of love

Doorheen de jaren dat ik op verschillende manieren personen begeleidt heb, heb ik ontdekt wat ik later graag wil gaan studeren.

Doordat ik in mijn omgeving veel personen zie met mentale problemen waar ze zelf niet uitgeraken heb ik daardoor ontdekt dat ik zo’n personen zeer graag wil helpen. Hierdoor heb ik besloten om toegepaste psychologie te gaan studeren!

De boeken zijn aangekomen, op naar het volgende hoofdstuk in mijn leven! 😊

Lots of love

Hanne x

Hey!

Deze week hebben Rylan en ik ons zeker niet verveeld!

Als begeleider is het belangrijk om een band te creëren door samen tijd te spenderen en samen leuke dingen te doen daarom dat we veel tijd spenderen samen ❤️

(Hier waren we bezig met gezellig samen mooie strijkparel figuurtjes te maken voor de mama en voor de broer, ze waren er heel blij mij!)

Lots of love

Zoals je weet moet je als begeleider huishoudelijke taken kunnen verrichten, daarom heb ik vandaag een lekkere bananenbrood gebakken voor mijn familie!

Lots of love

Als begeleider is het natuurlijk belangrijk om activiteiten te kunnen organiseren, daarom hebben we de opdracht gekregen om een activiteit te bedenken voor de plaats waar we normaal stage liepen.

De activiteit die ik bedacht heb is een bordspel met leuke opdrachtjes, deze zorgen ook voor een goede samenhang binnen de groep, hopelijk vinden ze het leuk!

Lots of love

Hey! 

In deze “gekke” tijden moeten vaak de mama’s, zussen of kennissen de taak van leerkracht overnemen, dit is vaak heel moeilijk om dan op een leuke of creatieve manier les te geven. Daarom geef ik jullie graag een hulpmiddel mee!

Op de site “www.demaaltafels.be” vind je allerlei leuke spelletjes om de maaltafels te oefenen, dit is zeker aan aanrader! Ook vind je er werkbladen en extra oefeningen terug :)

Lots of love

Hey hier ben ik weer!

Als begeleider is het natuurlijk ook zeer belangrijk om creatief te zijn, daarom zorg ik bijna elke week voor een leuke manier om de maaltafels te oefenen! 

Lots of love

Mijn rol als begeleider is Rylan begeleiden met zijn schoolwerk, hij is 8 jaar en zit in het tweede leerjaar. Naast schoolwerk doen we natuurlijk ook leuke dingen, want plezier en ontspanning is zeer belangrijk! 

We houden jullie nog op de hoogte!

Lots of love