Gypsy Esguerra

Pagpasok pa lang nina Pia at Gene sa Starbucks na nasa baba ng condo ay napansin agad ni Pia na may babaeng napalingon sa kanila na malapit sa glass door at napangiti nang makita si Gene. Hindi naman iyon napansin ng kasama ni Pia dahil diretso sa menu agad ang atensiyon ni Gene.

"Anong order mo?"

"Java Chip na Tall at Donut," sagot ni Pia habang tumitingin ng mauupuan.

"May frappe ka na, may donut ka pa? Ayaw mong palitan ng sandwich?"

"Ayoko."

"Kaya pala ang taba mo."

Pia looks at Gene.

"Ayan... dahil sa mga ganyang komento kaya may mga babaeng nagpapakagutom para lang maging skinny kahit na hindi naman iyon ang body built nila."

"Man-hater ka ba?"

"Hindi pa. Pero dahil sa `yo, malapit na."

"Anong BMI mo?" seryosong tanong ni Gene.

Hindi makaimik si Pia. Base sa huling physical exam nila na taon-taong required ng kompanya nila ay alam niyang overweight na siya. Hindi lang iyon mahahalata dahil madalas na maluwang ang mga damit na sinusuot ni Pia.

"You're eating and drinking too much sugar. Kaya ko lang napuna."

"Fine. Huwag mo ng order-in iyong donut."

"Tapos? Kape lang ilalagay mo sa tiyan mo?" tanong ni Gene habang umuusad na sila sa pila.

Pagdating sa tapat ng cashier ay in-order naman ni Gene ang inumin na gusto ni Pia pero may dagdag iyon na chicken at pasta. Nagulat si Pia kasi inakala niyang kakainin ni Gene lahat iyon. Iyon pala, para rin sa kanya ang mga pagkaing in-order ni Gene. Hati na lang daw sila para kung sakaling hindi niya mauubos ay hindi naman sayang.

Alam ni Pia na ayaw nitong may nasasayang na pagkain. Si Gene ang madalas na tagaubos ng mga kinakain ni Pia noon na iniiwan na lang ni Pia kapag nagkakasabay silang kumain.

Pagkaupo nila sa sulok malapit sa bintana ay agad ng kumain si Pia.

May lalaking dumaan sa gilid nila at nakilala si Gene kaya kumaway ito habang tuloy-tuloy na naglalakad. Bilang pagbati ay tumango naman si Gene sabay sabi ng, "Uy, kumusta?"

"Okay lang, kita tayo sa gym mamaya!" sabi ng lalaki na hindi kilala ni Pia. But the face and body of that guy who just walked by is hard to ignore.

Napatingin rin si Pia sa magandang babae na humihgop ng kape habang nakatingin sa labas.

"Ang ganda niya," mahina niyang sabi na napuna ni Gene kaya sinundan nito ng tingin ang tinitingnan niya. Mukhang manika ang babaeng tinitingnan nila pareho pero saglit lang na lumingon si Gene at agad ng tumingin pabalik kay Pia.

"Hindi siya babae."

Napadiretso ng upo si Pia.

"Paano mo nalaman? May gaydar ka?"

"Ano iyon?"

"Gaydar. Gay radar. Parang internal detector kapag..."

"I get it."

"So, she's gay?"

Umiling ito habang sumusubo ng piraso ng manok.

"Trans?" hindi siguradong tanong ni Pia.

"Basta hindi siya babae."

"Paano mo nga nalaman?"

"Sa taas lang rin siya nakatira. Hindi mo ba siya nakikita?"

Hindi nakasagot si Pia.

"Hindi mo kilala sino mga kapitbahay natin, `no?"

Pasimpleng uminom si Pia ng Java Chip Frappe at tumingin sa malayo.

"Ayan. Tapos sasabihin mo sa `kin na gusto mo ulit makipagrelasyon. Akala ko ba ako ang insensitive sa `ting dalawa?" tanong ni Gene sa tonong alam na alam nitong natatalo siya sa usapan.

"Wala rin akong interes minsan sa ibang bagay lalo na sa mga kapitbahay."

Napailing ito at muling kumain.

"Wala ka na ba'ng dine-date?" tanong ni Pia.

"Wala na."

"Pero plano mo ulit? Iyong seryoso na?"

Napakunot-noo si Gene.

"Seryoso naman talaga akong makipag-date. Wait... inisip mo bang..."

"Wala akong sinasabi. Wala akong sinasabi," sabi ni Pia habang inaawat si Gene at pinanlalakihan ng mga mata at tinuturo ito.

"Pero naisip mo?" nakangiting tanong nito habang ngumunguya.

"Alin?"

"Na hindi ako seryoso?"

"Well... narinig ko lang naman iyon sa iba. But on my part, I'm not judging."

Sumandal ito at tinitigan siya. He even crossed his arms in front of his chest as if trying to intimidate her.

Kung noon nito ginawa iyon hindi naman siya mai-intimidate. Pero iba na kasi ang aura ng Gene na kaharap niya ngayon. Maybe sex and gym does offer confidence that fashionable clothes couldn't offer. Nakikita naman ni Pia ang pruweba.

"Iyong lalaking dumaan kanina. Sino iyon?"

"Si Henry? Ka-gym ko. Kapitbahay rin natin iyon."

"Ang weird na tinatawag mo silang kapitbahay, eh, nakatira lang naman tayong lahat sa condo."

"Ano'ng gusto mong itawag ko sa kanila?"

Napailing na lang nang mabilis si Pia at ibinalik ang usapan kay Henry.

"Iyong Henry, lalaki iyon?"

"Oo. Straight iyon," sagot ni Gene habang umaalis sa pagkakasandal sa silya at muling kumakain ng manok na in-order nito para sa kanila.

Nang tumusok ulit ito ng manok nagulat si Pia nang itapat ni Gene iyon sa kanya.

"O, nganga," mariing utos nito na para bang hindi siya hahayaang pumalag pa.

Kinuha ni Pia ang tinidor na hawak ni Gene saka sinubo ang piraso ng manok.

"In fairness, masarap," sabi ni Pia habang ngumunguya.

Kumain na rin si Gene ng pasta at napagplanuhan nga nila na sa mga susunod na buwan ay maghahanap sila ng matinong ka-date.

Either she recommends a friend or he will set her up to someone he knows.

"Ano `to? Blind Dating?" tanong ni Gene.

"Hindi naman. More on recommending? Ewan. Basta. Magtutulungan tayo!" sabi ni Pia.

"Is your body clock ticking? Ilang taon ka na nga ulit?" tanong ni Gene sa tonong nagtataka.

"Kaka-twenty-six ko lang no'ng niregaluhan mo ako!"

"So, twenty-seven ka na next month."

"So?"

"So, kaya ka biglang nagmamadali."

"Hindi rin. Kung wala akong mahahanap na matinong makakarelasyon, okay na akong tumandang dalaga. At siguro, gaya mo hindi rin ako iyong tipo ng babae na pinapakasalan."

"Kinokonsensiya mo ba ako?"

"Medyo."

"You're not that kind of woman."

"How did you know?"

"Actually, I don't. I'm just assuming you're into commitments."

"Actually, I'm not," panggagaya ni Pia sa tono nito. "I'm just trying my luck again. Saka ayoko kasi ng ginagawa mo."

"Alin? Iyong pagiging babaero ko?"

"Hindi. Iyong iniisip mo ng hindi ikaw iyong tipo ng lalaki na pinapakasalan. If you're going to stay single for the rest of your life then go and do that. Gawin mo iyon kasi doon ka masaya. Not because you think you're not worth marrying."

Tinitigan lang siya ni Gene. Halata niyang may gusto itong itanong. And Pia just waited for it.

"Kung ganyan ang tingin mo sa `kin, bakit hindi na lang tayong dalawa ang mag-date?"

"Do you like me?"

"Yeah."

"Sexually?"

Biglang hindi nakasagot si Gene kaya napangiti si Pia.

"Exactly. Kaya hindi tayo magde-date."

"Explain," sabi ni Gene habang napapabuntong-hininga.

"Alam mo naman na niloloko tayo sa opisina na bagay tayong dalawa, `di ba?"

"Oo, minsan sinasabi nga nila na dapat ligawan kita."

"Pero... hindi mo ginagawa kasi nga walang attraction. Physical man o sexual attraction. Ang nakikita lang nila aesthetic attraction."

"Ano iyon? May gano'n ba?" nagtatakang tanong ni Gene.

"Meron. Iyon iyong nararamdaman natin minsan kapag may artista, o kaya gaya ng napuna ko kanina na magandang babae, na hindi pala babae. We were attracted but not to the point that we desire to be held or hold that person we are attracted to. Gets mo na?"

"Ahh... parang love team lang tayo para sa iba," sabi nito habang natatawa. "Alam mo kapag may nakarinig sa `tin baka sabihin mayabang tayo."

"Eh, sa iyon naman talaga ang tingin ng mga tao sa `tin, eh."

"Okay. So, you never find me attractive and you're going to let me meet some of your friends. Tapos ano? Tatanungin mo ba ako kung anong tipo ko?"

She dismissed his question with a hand gesture.

"Nakalimutan mo na ba iyong sinabi ni Vitamins?"

Saglit itong natigilan at natawa.

"You still call her that?" natatawang tanong ni Gene. "Stop that. Naka-move on na ako."

"Fine. `Di ba sabi ni Celine wala namang makakapagsabi sino talaga ang magugustuhan ng isang tao? So, let's just go with our instincts and go for it."

"Okay, sabi mo, eh."

"Now, give me Henry's number. O kaya... i-enroll mo ako sa gym n'yo."

"Bakit pakiramdam ko lugi ako?"

There's three steps that Pia knew in handling any situation. Assess what happened. Affirm what was working. And make Adjustments as needed. Natutunan niya iyon sa The Secret na librong nabasa niya.

Brokenhearted si Gene kaya binigyan niya ito ng advice na hinihingi rin naman nito sa kanya.

"Gene, ang pakikipagrelasyon kasi suwertehan rin iyan. Huwag mong isipin na kapag kayo na, iyon na iyon, the end. Gaya ng naranasan mo marami pang puwedeng mangyari. May mga posibleng magbago. Kung gusto mo uling makahanap ng babaeng makakarelasyon simple lang ang kailangan mong gawin. Date again. And by dating I mean get to know someone well."

"Eh, iyon nga ang problema ko, eh. Akala ko kilala ko na iyong taong gusto ko pero bigla na lang may nangyayaring kung ano."

"Change is constant nga, `di ba? `Di ba?"

"Oo. Pero... sa tingin mo ba wala sa `kin ang problema?"

"Well, it takes two to tango."

"Go. Tell me your most brutal opinion," sabi nito habang tinatapik-tapik pa ang mesa at parang wala na talaga sa pagkain ang atensiyon nito. Nasa kanya na. Samantalang si Pia sarap na sarap sa nginunguya niyang pizza na Dear Darla.

Pagkalunok ni Pia, sinabi niya na agad ang nais marinig ni Gene.

"You're insensitive."

Huminga ito nang malalim at yumuko.

Kapag umiyak ito sa harap niya ay lalayasan niya talaga ito. Pero bago pa man mangyari iyon ay nagpaliwanag na si Pia.

"You don't read body language. Tama ba ako?"

Tumango ito.

"At dahil doon kaya ko nasabing insensitive ka. But that's something I also appreciate about you. You speak your mind. Mostly in an abrupt way but for me it's fine. Nasanay na rin kasi ako."

"But how can I know what someone else is thinking, kung hindi niya iyon sasabihin sa `kin?"

"Not everyone can be as honest as you want them to be. Minsan kailangan mong tumingin sa mga hints. It's not that they are lying. It's just that they cannot express themselves well."

"Fuck. Ang hirap naman," reklamo ni Gene habang sumasandal sa silyang bakal.

"Gano'n talaga. Kaya nga relasyon, eh. Both you and your future girl needs to work it out."

Almost a year after that Pia never inquired about Gene's activities. Nalaman na lang niya na nahihilig na itong mag-gym. 

Noong una, once a week lang daw, na naging three times a week na naging daily na. Siguro dahil ginagawa nitong outlet ang pag-e-exercise sa lahat ng frustrations nito kaya ganoon ang naging schedule ni Gene. 

Everyone needs an outlet. Normal iyon. 

He didn't date much until she heard the rumors that Pia wished she never heard.

Gene was in fact dating several women. Mga babaeng hindi nila kilala at minsan na iyong nakita ng kaopisina nilang tsismosa. Kaya ayaw man malaman ni Pia, narinig niya ang buong detalye tungkol sa babaeng kasama daw ni Gene na lumabas ng sinehan.

Soon, Pia needed to rent a new place to live in. Hindi niya na kinakaya ang araw-araw na commute dahil sa sobrang trapik. And every other night, Pia knew Gene is having sex with somebody.

Palagi niya kasing naririnig ang boses nito at ng babaeng dinala nito sa kuwarto. They are almost roommates. Si Gene ang nagrekomenda sa kanya ng condo na iyon na walking distance lang sa opisina. May privacy man ang kanya-kanya nilang unit, hindi pa rin sapat ang pader na namamagitan sa mga kuwarto nila para hindi niya marinig at maunawaan kung anong milagro ang ginagawa ng mga ito.

One time, she couldn't take it anymore. Lumabas talaga siya ng kuwarto at kumatok nang malakas sa kuwarto ni Gene.

And there they were looking like teenagers trying to hide the truth from an adult.

Saglit na napatingin si Pia sa katawan ni Gene na walang pang-itaas.

Kaya naman pala nababaliw ang mga babae dito dahil lahat ng pinagpaguran nito sa gym ay kitang-kita na ngayon sa katawan nito.

At mali pala siya ng inakala. Hindi lang pala gym ang outlet nito kundi pakikipag-sex rin kung kani-kanino.

Sana lang hindi nito nakakalimutang mag-condom.

Anyway, she will no longer care. Ang concern niya lang ay iwasan na makarinig ng ingay dahil gusto niyang matulog nang maaga.

"Can you two fuck each other silently so I can sleep peacefully?" mataray at mariin niyang tanong sa dalawa na napatingin na lang sa kanya.

Nilayasan niya na ang mga ito. At nang gabing iyon nagulat si Pia nang si Gene naman ang kumatok sa kanyang condo.

Base sa hina ng pagkatok nito ay mukhang nag-aalangan pa itong istorbohin siya ulit.

Pinagbuksan niya ng pinto si Gene at pinapasok.

"I'm sorry," sabi agad nito. "Hindi ko alam na nakakaistorbo na kami."

Napairap si Pia.

Now she feels like a villain.

She feels bad because she shouldn't have exploded like that. She crossed the line. At hindi iyon tama para sa kanya.

"It's fine. Sorry rin kung nagalit ako. Ilang araw na rin kasi akong walang gaanong tulog."

Napatango-tango si Gene. Senyales na nauunawaan nito ang sinasabi niya.

"I'll just ask for a room upstairs."

"Lilipat ka?" gulat na tanong ni Gene.

"Ayoko rin namang makaistorbo," simpleng paliwanag na lang niya.

Inaasahan niyang aalis na si Gene kaya naglakad na siya papuntang pintuan.

"I thought I'd figured it out."

"Ang alin?" takang tanong ni Pia.

"Women. Relationships. Finding the right one."

"And you didn't? Despite the dates and the one-night stands?"

"Wala pa rin akong ideya. Women like me. Obviously. But it doesn't last. So, maybe, I'm just not that kind of guy."

"That kind of guy?"

Lumapit si Gene at mukhang lalabas na rin.

"You know. The marrying kind," sabi nito bago tuluyang naglakad palabas.

Naiwan si Pia na tulala habang sinasarado niya ang pinto. She automatically locked it. But her mind went blank for awhile.

"Shit."

Hindi siya makapaniwalang sasabihin iyon ni Gene sa kanya. At malakas ang impact ng mga salitang iyon kay Pia dahil minsan niya na rin iyong sinabi sa sarili niya.

Na siguro hindi para sa kanya ang pagpapakasal.

Bigla siyang nakonsensiya. Baka dahil sa sinabi niya noon kaya naisipan ni Gene na pag-aralan kung paano kumilatis ng mga babae. And he probably researched how to make women come to him and to possibly come with him.

"Fuck!" mahina niyang sabi.

Nawala na nang tuluyan ang antok niya.

Bakit niya nakalimutan na si Gene iyong tipo ng tao na kapag binigyan ng assignment ay nagre-research at nag-a-apply ng ni-research. And he will not stop until he reached a solid conclusion. Kaya nga ito ang kinuhang researcher sa Marketing Team nila. At heto na nga. May konklusyon na ito sa ngayon. Mukhang ayaw na nitong mag-asawa gaya niya.

"Shit talaga!" mahina uling sabi ni Pia habang palakad-lakad malapit sa kusina.

She tried to ignore it. She tried to convince herself that what she said before is not the right basis for his actions.

Itinuloy niya ang paglipat sa itaas na palapag ng condo ni Gene. Lumipas ang ilang linggo. Normal ang lahat. Hindi na niya naririnig sa iba nilang kaopisina na may ibang babae itong kasama. In fact, Gene seemed to be isolating himself.

That seemed fine. Para lang itong playboy na nagbabagong buhay. Except that Pia knew he is doing something worst. He is trying not to be attached to anyone.

Ugh, inis na sabi ni Pia sa kanyang sarili. "Hindi ko ito kasalanan. Hindi ko ito kasalanan. Hindi ko siya naimpluwensiyahan!" paulit-ulit niyang sinasabi habang kauuwi niya lang sa sarili niyang condo.

Pero pagkalipas ng isang minuto, nag-text siya kay Gene.

Nasa bahay ka na ba?

Sumagot naman ito agad.

Oo. Bakit?

Hindi na siya nag-dalawang isip. Bumaba agad siya sa unit nito.

Pagkatok ni Pia ay pinabuksan siya ni Gene na halatang nagulat sa pagdating niya at mukhang naabala niya sa pagsesepilyo.

Ang bilis rin kasi ng pagkatok ni Pia.

"Let's try it."

"Ang alin?" kunot-noong tanong ni Gene habang hawak pa ang sipilyo na nakapasok sa bibig nito.

"Having a relationship."

Nanatili ito sa kinatatayuan. Hindi ito kumilos at hindi inalis ang pagkakatitig sa kanya.

Then, Gene slowly removes his toothbrush from his mouth.

"You wanted a relationship?" he asked sounding as if he wanted to confirm if he heard her right.

"Oo. Susubukan nating makipagrelasyon pero hindi sa isa't isa," paglilinaw ni Pia.

"I don't get it."

"Simple lang naman ang gagawin natin. We both can't handle relationships well. Maganda siguro na magtulungan tayo sa kung paano mapapatagal ang relasyon natin sa ibang tao."

"Parang magpapalitan lang tayo ng advice?" nanghuhulang tanong nito.

She is actually guessing at the moment.

Wala pa rin naman siyang nabubuong plano.

"Bakit natin gagawin iyon? Dahil sinabi kong hindi ako iyong tipo na mag-aasawa? Nakonsensiya ka ba sa sinabi ko?"

Nagulat si Pia sa naging obserbasyon ni Gene. Either he is becoming observant or her actions and reactions are becoming too obvious to him.

"Oo. Pero hindi lang naman iyon ang dahilan. Ayoko lang na basta na lang natin itong sukuan. Sa totoo lang, nasabi ko na rin na ayoko ng mag-asawa. Kaya lang kasi... pakiramdam ko may ginagawa rin akong mali tapos hindi naman ako gumawa ng paraan para itama iyong pagkakamali ko na iyon. I just gave up."

Nakatingin lang si Gene sa kanya. Parang hindi kumbinsido.

"Ayaw mo ba?"

"Pumasok ka muna," sagot ni Gene. "Saka mo sabihin sa `kin ang plano mo."

Nakangiting pumasok si Pia. Isinara naman ni Gene ang pinto at ipinagpatuloy na sa banyo ang pagsisipilyo nito.

Nang pagmasdan ni Pia ang paligid parang ayaw na niyang umalis sa kinatatayuan niya.

Kaunti lang ang gamit ni Gene dahil gaya niya ay tulugan lang naman para sa kanila ang unit nila.

Still, she knew what had transpired in that room.

Kung ilang babae na ang nadala ni Gene doon ay hindi niya na aalamin. Pero hindi rin siya basta uupo na lang kung saan. Sa dami ng klase ng ingay na narinig niya noon sigurado siyang hindi lang sa kuwarto ni Gene naganap ang mga pangyayari noon.

"Upo ka muna," sabi ni Gene pagkalabas ng banyo. "Gusto mo ng kape?" tanong pa nito habang papunta sa kusina.

"Nag-disinfect ka ba ng buong condo mo?"

Natigilan si Gene sa pagkuha ng tasa.

"Sa baba na lang tayo magkape," yaya ni Pia nang hindi sumagot si Gene.

"FYI, araw-araw akong nagpapalinis at nagpapa-vacuum dito," parang nainsultong sabi ni Gene habang nakapamaywang sa kanya.

"Kahit na. Mas gusto ko pa ring magkape sa baba."

"Wala kang tiwala sa `kin, gano'n?"

Hindi alam ni Gene kung bakit malas siya sa relasyon. Kung bakit parang iyong mga taong nakakasama niya nang matagal ay parang nagbabago o kaya hindi talaga niya nakikilala.

Noong maghiwalay sila ni Celestine, naintindihan naman niya na mataas ang pangarap nito at handa sana siyang suportahan si Celestine kung nagkaintindihan sana sila na magkasama nilang susuportahan ang isa't isa. Kunsabagay, niyaya naman siya ni Celestine na umalis ng bansa. Pero hindi niya kaya.

Marami siyang dahilan. Mga dahilan na para kay Celestine ay kababawan lang. Bago sila tuluyang magalit sa isa't isa nagdesisyon na lang sila na maghiwalay na lang.

Sabi nga ni Gene, "Ayos lang."

Hindi masama ang loob niya. Malungkot lang.

Malungkot kasi sa pagkakataon na kinakailangan nilang mamili kung ang relasyon ba nila ang mahalaga o ang trabaho, mas pinili nila pareho ang trabaho.

Wala, eh. Breadwinner kasi sila.

Lumipas ang isang taon na hindi na niya naiisip si Celestine at may ibang babae na na kumuha ng atensiyon niya. Si Celine.

Pero kung kailan naman planado na ni Gene kung paano manliligaw saka naman niya nakumpirma na may karelasyon na si Celine.

Ang saklap lang kasi in denial pa si Gene noong unang beses na nakita niyang nakangiti si Celine habang tinatapos ang pakikipag-usap sa cell phone. Hindi naman niya nagawang tanungin noon si Celine kahit kinawayan sila at nginitian pagdaan nito sa harap nila ni Pia.

Hanggang sa nalaman na nga nilang lahat na mag-iisang taon na itong may karelasyon.

"Paano iyon? Ang laki ng age gap n'yo? Hindi ba iyon... awkward?" tanong ng kaopisina niya habang kunwari hindi interesado si Gene sa usapan.

"Hindi naman. Matagal ko na rin siyang kilala bago niya ako niliwan," nakangiting sagot ni Celine. "Saka, hindi naman natin masasabi talaga kung kanino tayo magkakagusto, `di ba?"

Oo. Tama si Celine doon. Hindi masasabi ng kahit na sino kung kanino sila magkakagusto at kung magugustuhan rin sila ng taong nagustuhan nila. Kaya nga ang hirap manligaw. Ang hirap magmahal. Minsan nakakasawa na rin at nakakapagod na.

Umuwi agad si Gene. Nagdahilan siya na sumama ang tiyan niya sa nakain niyang hipon. Pero ang totoo nag-iba na talaga ang mood niya nang gabing iyon. Nasa bahay na si Gene at nakahiga sa kama nang maalala niyang tingnan iyong mga na-picture-an niyang bagong memo sa bulletin board sa opisina. Nakalagay kasi doon ang schedule at agenda ng meeting nila sa Lunes.

Nang i-zoom ni Gene ang photo nakita niya rin ang nakalista sa Birthday Section kng saan ina-announce ang mga may kaarawan kada buwan. Ngayon niya lang nalaman na Marso pala ang kaarawan ni Pia. Kahit naman matagal na silang magkatrabaho ay hindi nila binibigyan ng regalo ang isa't isa. At hindi uso sa kanila na magpahanda kapag may kaarawan sa opisina. Hangga’t maaari sa labas nila ginagawa ang mga selebrasyon na gaya ng kaarawan o promotion.

Bigla siyang natigilan.

Hindi kaya iyon ang dahilan kung bakit hindi niya nakikilala nang mabuti ang mga babaeng nakakarelasyon niya? Bukod sa parang malas siya sa mga babaeng "C" ang simula ng pangalan, masyado siyang nagiging kampante agad.

Hindi na siya nag-e-effort.

Bigyan ko kaya si Pia ng regalo? tanong niya sa sarili niya bago niya naalala ang usapan nila. Hala. Nakalimutan ko siyang isabay kanina!

Magpapadala sana siya ng mensahe pero mas maganda siguro na personal na lang siyang magpaliwanag. Hindi niya rin naman sigurado kung magagawa niya ngang sabihin ang totoo na dahil kay Celine kaya siya umuwi nang maaga.

Ang ginawa ni Gene ay naghanap siya sa mall ng ireregalo kay Pia. May nakita siyang kuwintas na may pendant na Pi symbol. Dahil 3.14 ang kaarawan nito at sanay siyang magsulat ng date na numero at tuldok ang ginagamit kaya naisip ni Gene ang ideyang iyon.

Nang makasabay niya si Pia papasok ay agad niya itong hinabol. Pero gaya nga ng hula niya, galit si Pia sa kanya.

Pero gaya ng nakaugalian, hindi na naman siya nag-effort. Basta ibinigay niya ang regalo nito at nagtuloy-tuoy na papasok sa opisina nila.

Ilang minuto lang ang lumipas at narinig niyang may naglalakad palapit sa cubicle niya.

"Niloloko mo ba `ko?"

Nagtaka siya sa tanong ni Pia.

"Pi symbol talaga ang niregalo mo dahil 3.14 ang birthday ko?!"

"Oo. Bakit?"

"Alam mo bang dati iba't ibang pie ang dinadala sa akin ng mga pinsan ko tuwing birthday ko?"

"No. Hindi ko alam. Kaya nga iyan na lang niregalo ko sa `yo kasi hindi ko alam kung ano'ng gusto mo."

"So... bakit nga?"

"Anong bakit nga?"

"Bakit ka biglang nagreregalo?"

Huminga si Gene nang malalim. Wala na rin namang saysay kung maglilihim pa siya.

"I need a favor."

"Sabi na, eh. O, anong pabor?"sabi ni Pia sa tonong parang alam na talaga nito na planado niyang humingi ng tulong.

"Assess me as a person."

Saglit na nagtitigan sila.

Halatang nabigla si Pia.

"By assessment... you mean..."

"Sabihin mo sa akin kung masama ba talaga ang ugali ko, wala akong kuwentang kausap o madaling mawalan ng gana sa akin ang kahit na sino dahil — "

"Woah! Woah! Teka muna..." awat ni Pia habang nakabukas ang isang palad sa tapat ng mukha niya. "Dahil ba ito sa nangyari noong Biyernes?"

"In a way, yes. Basta na lang rin naman kitang iniwan. Nasa bahay na ako nang maalala ko ang usapan nating dalawa."

"I meant with Celine."

Muli ay pareho silang nagtitigan lang.

This time Gene was in shock.

"How did you know?!" napataas ang boses na tanong niya.

Mabuti na lang at wala pang ibang tao doon maliban sa kanila.

Pia sighed.

"How did I know? Halatang-halata ko kaya. But that is because you often show your love-struck face whenever you're with me. Tingin ko nagkakataon rin na ako ang kasama mo kapag nandiyan si Celine."

"Stop using her name. Baka may biglang dumating," kabadong sabi ni Gene.

"What do you want me to call her? Vitamin C?"

"That's too obvious."

"Vitamins then," seryoso pero mukhang naiinip na waitress na saad nito. Sometimes she acts like that. Iyong nagsasabi ang tingin, kilos at pananalita nito ng: Bilisan mo. Huwag mong sayangin ang oras ko.

But he doesn't mind.

"Ano pa'ng alam mo?"

"That you feel bad now that she's taken. Iyon lang."

"So... you knew that even before I told you."

"Sabi ko nga, nahalata ko lang iyon. Huwag kang mag-alala wala akong sinabihan tungkol dito. Hindi rin ako nangengealam sa isyu ng iba."

"No! Pakialaman mo ko!"

Naningkit ang mga mata ni Pia. Kung pusa ito alam niyang malapit na itong manugod.

"Ayusin mo iyang pananagalog mo kundi sasampalin kita ng sapatos ko."

Natawa si Gene sa pagbabanta nito.

So far, all Pia could do is to slap her hand so hard in someone's back or shoulder.

Wala pa naman siyang nababalitaan na nanampal na talaga ito ng sapatos.

"Sabi ko nga kailangan ko ng pabor, 'di ba?"

"Bakit ako ang kailangang mag-assess sa 'yo? Buksan mo ang gmail account mo. Gumawa ka ng Google Form na survey tungkol sa 'yo tapos i-post mo sa FB mo."

Muli ay natawa si Gene. He can easily forget his heartache if she keeps on making him laugh like that. Naka-work mode kasi ang tono nito kahit hindi naman trabaho ang pinag-uusapan nila.

"No. I need someone to discussed this with. Seryoso ako," nakangiti pero sinsero niyang sabi.

Mukhang naramdaman naman ni Pia na kailangan niya talaga ang opinyon nito.

"Sabay tayong mag-lunch mamaya," sabi nito bago tumalikod. Pero may pahabol itong sinabi.

"At ililibre mo ko."

"Oo. Alam ko na iyon," sabi ni Gene na naghahanda na rin magtrabaho.

"Sa Yellow Cab."

“Pst. Pia.”

Dali-daling naglakad papuntang elevator si Pia.

"Pia! Hoy!" sabi ulit ng lalaking alam niyang sumusunod na sa kanya.

At dahil hindi agad bumukas ang elevator kaya naabutan siya nito. Tumayo si Gene kahilera niya at halatang pasimple siyang tinitingnan.

"Ba't ang sungit mo?" mahinang tanong nito na para bang may ibang tao ng makakarinig sa kanila.

Pero dahil nga sila pa lang ang tao sa opisina at dahil sa tanong nito kaya lalo siyang nairita sa kasama niya.

"Ako pa ngayon ang masungit?! Eh, ikaw nga itong bigla na lang nang-iwan no'ng Biyernes? My, God! Magkaiba ba tayo ng definition ng salitang masungit o masama lang talaga ang ugali mo?!"

"Well, technically, hindi naman kasi kita sinungitan. Hindi lang kita naalalang sabihan no'ng umalis na ako agad," natatawa nitong paliwanag.

Nang makita nitong lalo siyang nagalit ay humingi na lang ito ng tawad. 

"Sorry. I was just not in the good mood yesterday and the other day," sinserong sabi ni Gene.

"Obviously," tumitirik ang mga matang sagot ni Pia.

Alam naman niya kung bakit nag-iiba ang timpla ni Gene kapag nasa opisina. At hindi iyon dahil sa trabaho o dahil sa kanya.

It's because of a more personal matter.

Sitwasyon na nagagawa niyang obserbahan pero hinding-hindi niya gugustuhing itanong kay Gene.

Kahit noon pa alam ni Pia kung hanggang saan lang ang lugar niya. She was never a demanding friend and never a clingy girlfriend and yet she often finds herself being brokenhearted. Her ex-boyfriends ends up breaking up with her with random reasons she just accepted. 

With her experiences, she realizes that no one will be brave enough to specify and justify what she did wrong while being in a relationship with someone. She thought, there's no such thing as being honest all the time. There's no such thing as finding out the truth, unless someone plays detective which she was never into. And it's really a lie when someone tells you they can accept everything about you. And for Pia, it's fine.

Really.

Kapag narinig niya na ang linyang, "It's not you, it's me." May sagot na agad siya na, "Oh, don't worry. I understand. So, let's break up."

Pero kapag si Eugene Torres ang kasama niya at may nagawa siyang palpak, panigurado hindi lilipas ang isang araw nang hindi niya iyon nalalaman. Ganoon rin naman kasi siya dito. Parang naging gantihan na nilang dalawa na magpagalingan at ipamukha sa isa't isa kapag may hindi nakikinig sa payo o sinabi ng bawat isa.

In a way, that made her productive and creative. Marami ang nagsasabi na para silang aso't pusa. May ilan naman na nagsasabi na baka ma-develop sila sa isa't isa, na malabong mangyari dahil alam ni Pia kung sino ang gusto ni Gene. At sa totoo lang, masuwerte ang mga babaeng nagugustuhan nito.

When he loves a woman he loves her completely. Nakita niya kung paano nito asikasuhin ang girlfriend nito noon. At kahit may ibang babaeng lumandi dito ay hindi ito pumapatol sa kahit anong biro na alam nitong puwedeng pagmulan ng gulo.

Nakita niya kung paano ito manlumo nang malaman nitong sa ibang bansa na pala planong tumira ng nobya nito na naging dahilan ng paghihiwalay ng dalawa. Hindi niya sinasadyang marinig noon ang usapan ni Gene at ng ilan nilang katrabaho. Bago pa niya malaman ang ibang detalye ay tumalikod na si Pia at lumayo sa mga nag-uusap.

A year had passed after that. At nitong nakaraang linggo nga ay nakikita ni Pia kung paano pinag-iisipan ni Gene nang mabuti kung paano manliligaw sa babaeng matagal na rin naman nitong pinagkakainteresan.

Kaya lang may nobyo na pala si Celine. Walang nakakaalam niyon hanggang sa may nagtanong noong nakaraang Biyernes habang sabay-sabay silang kumakain sa isang restaurant.

Her boyfriend is ten years older than her. At dahil hindi naman nagpo-post masyado sa Facebook si Celine kaya walang nakakapuna na may boyfriend ito.

Until Gene noticed Celine often looking at her cell phone and answering a call. Bagong empleyado rin lang kasi ito kaya wala rin halos nakakaalam ng pribadong buhay nito.

As for Gene, he never told anyone he likes Celine.

Napuna lang talaga iyon ni Pia.

Gene is a terrible liar and could not pretend he doesn't have a crush on someone. Halos manigas ito sa kinatatayuan kapag nasa malapit lang si Celine. Halos hindi na ito makatingin sa iba kapag natatanaw nito si Celine at alam nitong hindi ito makikita o mapupuna ng babae.

He is like a dog wagging his tail and often making soft whimpers while looking out the window and waiting for his owner to come home and pet him.

Ganoon ito kalala.

Pero siya lang ang nakakapuna kasi hindi naman madaldal si Gene tungkol sa mga personal na bagay at wala rin namang nakakahalata dahil lagi itong kalmado lang kung titingnan.

Sabi rin ng mga kaibigan ni Pia sadyang magaling siyang makabasa ng mga kilos ng ibang tao. Kaya nga madali niya ring nahahalata kapag makikipaghiwalay na ang karelasyon niya.

But the most awkward part is when people claim that she and Gene look good together. As a couple.

"Diyos ko kung alam n'yo lang..." minsang sagot niya ng pabulong.

Natakot si Pia nang muntikan siyang marinig ng iba nilang kasama ni Gene noon. Natakot rin siya na baka iba ang maging interpretasyon ng mga kakilala nila sa nasabi niya.

Pero kasi, nakakainis na.

Hindi niya masabi na kahit ano pang pilit ng iba na bagay sila, kahit pa ilang beses iparinig ng mga ito ang kantang may lyrics na, "Pinagtagpo pero hindi itinadhana..." Wala. Deadma sila ni Gene.

They both knew the truth even though they don't discussed it. Klarong-klaro naman kasi iyon. They can be friends but they will never be lovers.

Amen.

"O," sabi ni Gene nang makasakay na sila sa loob ng elevator.

"Ano `yan?" tanong ni Pia nang makitang may inaabot sa kanya.

"Regalo ko sa `yo."

Natawa nang mahina si Pia.

"Suhol mo sa `kin kasi hindi mo ako hinatid pauwi no'ng Friday?"

Iyon kasi ang usapan nila. Sasama sila sa dinner sa labas kasama ang mga katrabaho nila tapos sabay silang uuwi dahil mahirap sumakay sa Katipunan area at hindi niya ugali na sumakay sa taxi nang mag-isa.

"Hindi `yan suhol," seryosong sabi ni Gene habang nakalahad pa rin ang kamay nito hawak ang maliit na kahon.

"Eh, ano? Peace offering? Alay? Lagay?"

"Birthday gift," parang napipikon ng sabi nito.

Natulala si Pia.

"Paano mo nalaman?"

Imbes na sumagot ay hinawakan nito ang isang kamay niya at pabagsak na inilagay doon ang regalong kanina pa nito inaabot.

"Bulletin board," kaswal na sagot ni Gene.

Sakto naman na bumukas na ang elevator kaya nauna na itong lumabas.

"How was your date?" he asked casually while trying not to make her see that he was holding his breath.

He waited for her answer. Nervously.

She just arrived and was not even near at the sofabed he was sitting on and yet the question he was trying not to utter keeps lingering in his head.

"It was... fine."

She said it as if it tired her just to think about it. So maybe, that was a good sign.

"Fine?" he confirmed.

Expecting the date she had was flat and boring.

"It was more than fine..."

She admitted and she talks and talks about that guy she met through her common friend.

And he wasn't happy about it so he held her arm and slowly drags her towards him and hugged her.

"Don't see him again."

"Huh? Why?"

"I don't like it."

She looks at him oddly.

And all he could do was beg on his mind repeatedly.

Lazy Writer: What should my character feel if there is sexual tension in the scene?

Imaginary Friend: Butterflies in her stomach?

Lazy Writer: You know I don't believe on that sh*t.

Imaginary Friend: Sweaty hands or the typical heartbeat sound effects? You know just like in those shojo manga.

Lazy Writer: It could just be the weather or the room is hot or my character is palpitating because she's having a heart attack?

Imaginary Friend: How about... your character will smile as she sees the person she likes.

Lazy Writer: She can just be happy and she smiles at everyone because she's in a good mood.

"Bakit kapag nagkagusto ka sa isang tao ayaw mong sabihin? Isn't that the whole point? Hindi ba dapat matuwa ka na nakita mo ang isang taong posibleng magkagusto rin sa 'yo? Don't be like those who are just in love with the idea of love. They're like those who likes looking at a nice view. They just like to see it, take a picture of it, but they won't go dive into the river and feel the water as they stare at the sky. Or climb the mountain, touch its soil and smell some leaves. If you really sincerely like someone. Go for it. Ano ba'ng kinakatakot mo? Iyong rejection? Kapag tinanggihan ka magpasalamat ka na hindi nasayang oras mo."

IN REAL LIFE

"O, 'buti nandito na kayo... sakto magre-register na kami," salubong ni Ma'am ME pagpasok nina OS at AOI sa loob ng ComCon.

Huli si AOI na sumulat sa registration sheet. Pagkasulat niya kinuha niya ang cellphone niya at pinicturean ang papel.

"Bakit mo pinicturean?" tanong ni OS.

"Para lang maalala ko ang mga pangalan n'yo," nakangiti niyang sagot bago ipinakita sa tatlo ang picture.

"Oscar Santos pala pangalan mo," sabi ni ED kay OS.

"Hindi mo alam?" takang tanong ni ME kay ED.

"Okay lang, Ma'am," sabi ni OS. "Hindi ko rin naman alam na Edward Diaz ang pangalan ni Sir."

"So, ikaw si Antonette Ophelia Innocencio?" tanong ni Sir ED kay AOI. "Ang haba ng pangalan mo."

"Okay na iyon kaysa sa pangalan kong Margaux Esquerre," sagot ni ME.

"Ah, oo, ang hirap i-pronounce minsan ng pangalan mo," sabi ni ED.

"Huwag mong ipagsasabi iyan sa iba, AOI, ha?"sabi ni ME. "Kahit sa FB hindi kami gumagamit ng real names."

"Bakit po?"

"Iwas stalker," seryosong sagot ni ED. "Tara na nga at nang matapos na agad ang event na 'to."

Naglakad na sila papasok.

"Ang weird 'no? Nag-uusap lang tayo na initials ang laging gamit," sabi ni OS na katabi ni AOI na naglalakad.

"Medyo. Pero masaya ko na okay lang sa inyo na ipaalam sa 'kin ang mga pangalan n'yo. Ang ipinagtataka ko lang bakit nagkakaroon ng stalker ang dalawang 'to," turo niya sa dalawang nasa unahan nila.

Natawa si OS.

MEETING PLACE

AOI, asaan ka na? basa niya sa text message ni OS. Hindi alam ni AOI kung paano pumunta sa ComCon kaya magkikita na lang sila sa Cubao ng kaopisina niya.

'Dito na ko Mister Donut.

Andito na rin ako. Asaan ka banda?

Lumingon-lingon si AOI pero hindi niya nakita si OS.

Nagtaka siya kasi maliit na stall lang ang kinaroroonan niya at wala pang gaanong customer kaya imposibleng hindi sila magkita agad.

Ano'ng hitsura ng Mister Donut na nakikita mo?

Maliit. Iyong malapit sa maikling escalator papuntang MRT.

Sandali. Antayin mo ko. Nasa kabilang Mister Donut ka.

"Eh?"

Pagdating ni OS nagtataka na tinanong siya ni AOI.

"May iba pa palang Mister Donut dito?"

SUDDEN MEETING (Part 2)

"Okay, what's our FAQ for ComCon?" tanong agad ni ME nang makaupo na ang lahat sa loob ng conference room. "May update ba?"

"Parang wala naman, Ma'am. Klaro pa rin iyong nasa dati. Malinaw na agad sa lahat ng makakabasa ano ang Blank Inc. Pero iyong Feedback Sheet tuloy ba?" sabi ni OS.

"Ituloy natin iyon. Kahit tatlong sheet lang. Process for approved, revised, and rejected," sabi ni ED. "Para wala ng magtatanong."

"Iyong calling card, social media accounts na ilalagay?" tanong ni ME.

"Yes," sabay-sabay nilang sagot bago magtanong si AOI.

"Bakit po ba kailangan ng FAQ at Feedback Sheet sa ComCon? Bukod ba sa workshops at selling area may iba pang magaganap?"

"May Editors Corner kasi doon. Iyon iyong isang malaking kuwarto para mag-meet ang editors ng iba't ibang comics publisher tapos doon sila nagha-hire ng artist kapag may pumapasok doon at nagpi-pitch ng istorya nila."

"Ah... eh, di, meeting iyon? O bidding?"

"Mas parang one on one meeting. Tapos on the spot evaluation," paliwanag pa rin ni OS kay AOI.

Napatingin si AOI sa mga kausap.

"Kung meeting iyon, wala ba tayong balak makipag-usap sa mga artist? Lahat kasi ng puwede nilang itanong nasa form na natin."

"Puwede ba?" halos sabay-sabay na tanong ng tatlo.

"Eh?" nagtatakang sabi ni AOI.

"Actually... ang Editors Corner ang pinakaayaw namin sa lahat. Mahirap rin kasi magbigay ng komento on the spot," sabi ni ED. "Minsan may nakakaintindi. Minsan may hindi nakakaintindi."

"Minsan may nagagalit o na-o-offend," sabi ni OS. "At madalas... may nagkakaroon sa amin ng stalker."

Sabay na tumingin si OS at ED kay ME na nakahalata rin naman sa dalawa.

"Sabi kasi, kapag gusto talaga ng isang lalaki ang isang babae gagawa talaga ng paraan iyong lalaki para ipaalam iyon sa babaeng gusto niya."

"That is, if that's the rule that every male apply to their situation. May mga lalaki kasi na hindi muna nagsasabi ng nararamdaman nila tapos nagiging kaibigan muna nila iyong babaeng gusto nila kasi siguro para mas makilala nila ang isa't isa."

"Pero 'di ba mas delikado iyon? Kasi baka mauwi sa Friend Zone."

"Delikado rin naman iyong puro date tapos naging sila. Tapos 'di pa pala talaga sila sigurado sa isa't isa."

"So... wala talagang rule?"

"Wala. Wala talaga."

"Ikaw ba? Paano ka magkagusto sa babae?"

"Hindi ko na rin talaga alam. I had relationships before. Pero hindi ko naman masisiguro na iyong ginawa ko noon puwede ko ring gawin sa kung anong klase ng relasyon meron ako ngayon. I fell in love with my best friend. I fell in love with someone I just met through another friend. I fell in love with a total stranger. Kaya paano ko masasabi na sigurado nga ako sa mga gagawin ko?"

"We can only be sure with what we feel. Iyon ba ang gusto mong sabihin?"

"Yeah. Kasi tayo ang nakakaramdam n'on, eh. Ang may kontrol lang tayo ay kung ano ang gagawin natin sa nararamdaman natin na iyon."

"Should I confess how I feel to--"

"No! Definitely not. Huwag na huwag kang aamin ng nararamdaman mo sa lalaking iyon. 'Di ka gusto n'on."

"Akala ko ba magkaibigan tayo? Bakit ayaw mo akong suportahan sa gusto kong mangyari?"

SUDDEN MEETING (Part 1)

"Ma'am, hindi pa ba tayo maghahanda para sa ComCon?" tanong ni OS kay ME habang katabi nito si AOI.

"Ay. Oo nga. Two weeks na lang pala iyon. Sige meeting tayo mamayang 1 PM."

"It's that kind of event again, huh?" walang ganang sabi ni ED bago uminom ng tubig sa tumbler nito.

"Ano iyong Com...?" nagtatakang tanong ni AOI.

"ComCon..." salo ni OS. "Comics Convention iyon. Lahat ng gustong gumawa ng comics ng kahit anong genre at art style ay nagpupunta doon. Once a year lang iyon ginagawa kaya marami talagang dumadayo doon."

"Ano’ng kailangang ihanda para d'on?"

"Flyers, FAQ sheet, Registration Sheet, Tarp..."

"Idagdag mo na rin iyong Calling Card, OS," sabi ni ME. "Naubusan na ako kahapon n'on."

"Magpapamigay ka ng number mo do'n?" gulat na tanong ni ED.

Napaisip si ME. "Ah, hindi. Ang ilalagay mo sa calling card, OS, iyong lahat ng social media accounts ng Blank Inc."

"Okay po," sang-ayon agad ni OS.

"Ah, talaga? Lahat ng nandoon required na may social media accounts?" sabi ni AOI. "Kunsabagay hindi na nga po uso ang text at tawag ngayon."

Sabay-sabay na tumingin ang tatlo kay AOI.

"Hindi talaga iyon ang dahilan," sabi ni ED.

"Umiiwas lang kami sa mga random text message o tawag," sabi ni ME.

"Malalaman mo rin iyon kapag nakakilala ka ng artist," sabi naman ni OS.

"Eh? Bakit?"

"Basta," sabi uli ni OS kay AOI.

"Have you ever felt insecure?" asked her boyfriend for three weeks while they are at the newly renovated branch of J.Co.

"No."

"No, meaning never? Ever?"

"I think I did. But it was often just a passing experience for me. Kasi kapag naiinggit ako o nai-insecure pinagagalitan ko agad ang sarili ko. Sometimes I even mentally slap myself to remind me that what I have is enough and that I should be grateful for it."

"Paano iyong insecurity mo sa ibang tao?"

She sips on her mocha frappe and looks at the couple sitting across from their table.

"I don't get that."

"What?" asked her boyfriend and looks at the couple behind him. "Hindi ka sanay na may Pinay at Foreigner na magkasama?"

"Hindi. Hindi iyon. Kanina habang umoorder ka dito dapat sila uupo sa tabi ng puwesto natin. Then the wife said she wanted to sit at that corner. And so they did. But I saw the wife looks at me. It was weird."

Her boyfriend laughed. "Akala niya siguro type ka ng asawa niya. Admit it you're prettier and younger."

"That's the point. Why feel insecure with a total stranger whom you're just labeling in your head as better than you? Paano kung masama pala akong tao kahit ganito ang hitsura ko? And if that is not the case, why feel insecure when your husband sits next to a beautiful woman and yet his eyes only looks at you? Isn't that what we are waiting to happen?"

"You know I'd do that if I'm that husband, right?" he asked while smiling.

"Kahit makatabi mo si Liza Soberano?" seryoso niyang tanong. She knew he is a fan boy of Liza. And just seeing her photos is causing him to blush.

"If that happens I'll instantly break up with you."

She smiled. "That is why I love you."

TOO MUCH INFORMATION

"Ma'am paki check nga po kung okay na itong caption na ilalagay ko sa poster na ipo-post natin," sabi ni AOI bago iharap ang laptop kay ME.

Ilang minuto lang tapos ng basahin ni ME ang mga naka-type.

"Okay na. Kompleto naman ng detalye. Nandiyan ang date, time, venue at hashtag ng event. Pati pala mga presyo ng libro na ibebenta nilagay mo na 'no? Buti nagkasya lahat. Pero okay na ito. Maganda. Ilagay mo rin sa caption kung tungkol saan ang event, ha? Reminder lang."

"Opo. Sige po ipo-post ko na. Salamat."

After several minutes some people commented on the post. Kaya agad na lumapit si AOI kay ME.

"Ma'am... nabasa mo na po ba ang mga comments?"

"Hindi pa. Bakit?"

Muling ipinakita ni AOI ang monitor ng laptop niya kay ME.

Ay. Gusto ko 'to! Magkano?

Uy... punta tayo. Saan ba 'to?

Event po ba ito?

Ano po iyong event? Thanks.

Napatingin na lang si ME kay AOI na mukhang maiiyak na.

TALKING BEHIND SOMEONE'S BACK

"AOI 'lika. Tingnan mo itong ginawa ni OS na book cover."

"Err... bakit parang hindi pa final Ma'am ME?"

"Final na iyan. Tapos tingnan mo itong ginawa niya at naka-post na online. Iyong fan art."

"Ay. Opo. Nakita ko iyon. Sasabihin ko nga sana gusto kong gamitin na wallpaper sa desktop ko. Ang ganda kasi ng pagkakakulay. Pang-artbook na. Galing!"

"Alam mo bang tinanong ko kung pinagawa iyon sa kanya ng foreign client. Kasi mukhang legit na binayaran, eh. Alam mo ba kung ano sinagot niya?"

"Ano, Ma'am?"

"Hindi daw. Nagpa-practice lang daw siya n'on."

"Ahh... okay. Sige po magtatrabaho na ko."

HOW TO STOP DRINKING COFFEE

"Sinong gusto ng kape?" tanong ni AOI sa lahat bago lumabas sa opisina nila.

"Okay na ako. Salamat," sabi ni Ma'am ME.

"Hindi na ako nagkakape, eh," sabi ni OS. "Ang dami ko na kasing iniisip dadagdag pa iyan."

"Ano?" naguluhang tanong ni AOI.

"Kasi noong nagkakape pa ako iniisip ko pa anong oras ako iinom ng kape. Umaga ba o hapon? Kapag nakapagdesisyon na ako na sa umaga na ako iinom ng kape, iisipin ko naman anong klaseng kape. Iyong brewed ba sa Starbucks o iyong titimplahin ko lang? Tapos kapag pinili kong magtitimpla na lang ako para tipid iisipin ko naman aling 3-in-1 bibilhin at titimplahin ko. O, 'di ba ang komplikado? Kaya tubig na lang iniinom ko."